எழுத்தோசை

ம்ம் - 20

2012-01-30T22:12:00.004+05:30

கிள்ளி தந்த முத்தங்களை

எண்ணி விட எண்ணி

விரல் நீட்டி

மடக்கி கூட்டி

இல்லை தப்பு எனச் சொல்லி

கழித்து

படுத்திருந்த போது ஏழு

ஜன்னலோரம் வேடிக்கை

பார்த்த போது மூன்று

பனி மூட்டம் பார்க்கச் சொன்ன போது பாதி

பார்த்தும் பார்க்காமல் இருந்தானே

அப்போது ஒன்று..

நடந்து உடன் போன போது

ஒன்றா? இரண்டென்று நினைக்கிறேன்

இல்லை ஒன்று தான் ஆமாம் ஒன்று தான்

திரும்பி நின்றிருந்த போது

எட்டிப் போய் கொடுத்தேனே ஒன்று

ம்ம்ம்ம் கணக்கே சரிவரவில்லை

ஐவிரல் சேர்த்து

அழகு கன்னம் கிள்ள வெட்கி

ஒத்தை விரலால்

அவன் அசந்த நேரமெல்லாம்

தொட்டு என் இதழால்

தொட்டுக்கிட்ட முத்தமும்

ரெண்டு விரல் சேர்த்து

துளியுண்டு கிள்ளி கிள்ளி

தந்த முத்தமும் ஏனோ

கணக்கெடுக்கவே முடியவில்லை!!!

ம்ம் -19

2012-01-29T20:34:00.005+05:30

என்னால் முடியவில்லை

நீ தவித்தது போதும்

அம்மா தானே நானும்

என்னிடம் அழுதுவிடு

அடம்பிடி

கோபம் கொள்

மடியில் படு

கைவலிக்கும் வரை அடி

முட்டு

முரண்டு பிடி

நியாயம் பேசு

தவறை சொல்

தண்டனை தா

கடி

போடி என கத்து

எல்லாம் உன்னால் எனச் சொல்

பழி சுமத்து

முடியை பீய்த்துக் கொள்

தலை நிமிர்

என்னைப்பார்

எல்லாம் தணியும்

அணைத்துக் கொள்வாய் என்னை

நான் முத்தமிடுவேன்

நீ என் பிள்ளை

நான் உன் தாரம்!!!

ம்ம் - 18

2012-01-27T21:48:00.003+05:30

பிரமிப்பின் நீள் முடிச்சை

தொடர்ந்து பயணமும்..

கதவிடுக்கில் கசிந்து

காற்றில் கலந்துக் கொண்டிருக்கு

உனக்கான ப்ரியங்கள்!!

இயல்பின் பொருட்டு

வண்ணம் பூசிய புன்னகை

இதழில் உதிரும் பொய் ஒலங்களை

வழியெங்கும் சிதறவிடும் போறாமை!!

அறிக்கைவிட்டு தேடவில்லை

மறக்க கூட நினைக்கவேண்டும்

அறிவேன் நான் - எனக்கு தெரியும்

ஆனால் எனக்கு தெரியவில்லை!!

இப்படியான பொழுதுகளில்

செம்மைபடுத்த சொல்லியும்

மேம்படுத்த சொல்லியும் சிலர்

முடியாது என்னால் என்னிலையில்

என்றும் மாற்றம் இல்லாது!!

நீ வாசித்த புத்தகம் - உன்னால்

முடிக்கப்பட்டதாகவே இருக்க

என் ப்ரியங்களுக்கு பணிக்கிறேன்

அவைகளுக்கும் விருப்பம் இதில்!!

நீ தீண்டியதன் பலனாய்

காய்ந்தாலும் உன் பாதங்களில் மட்டுமே

உதிரும் வரம் வாய்த்தவை ஆனது

நான் கொண்ட நேசம்!!!

பாதகத்தியே!!!

2012-01-24T21:18:00.003+05:30

பாவி ஒருத்திக்கு பசித்ததில்

பாவப்பட்ட ஜீவன்கள்!!!

கருவில் கலைக்க மனமில்லையா?

பாதகத்தியிடம் பணமில்லையோ?

பசிக்கு எனக்கு சோறில்லை

பாப்பா உனக்கு பாலுக்கும் காசில்லை

பிச்சையெடுப்பதில் எனக்கு விருப்பமில்லை

பிறரிடம் உன்னை விட்டுச் செல்லவும் துணிவில்லை

பெத்ததும் பெத்தா மகராசி

உன்னையும் ஆணா பெத்து போட்டாளா?

கவலைப்பாடதே கண்மணியே..

உன்னை மிருகங்கள் அண்ட விடமாட்டேன்!!

அம்மாயில்லையடி நான் உனக்கு

அண்ணனும் இல்லையடி, அப்பன் என

சொல்லிடவே எனக்கு அறுவறுப்பாய் இருக்குதடி

காவலாய் இருப்பேனடி செல்லமே..

ஒரு களங்கம் வர காண விழையேனடி!!!

நாளைய விடியல் எங்கென்று தங்கமே

பாதிபடிக்கட்டில் மனம் கூடுகட்டுதடி!!!

தேகம் தாங்கும்படி செல்லமே

பாரம் சுமப்பேனடி தங்கமே.. நீ எனக்கு பாரமில்லையடி

இத்தனை பெரிய உலகத்திலே

இத்தூண்டு வயித்துக்கு சோறு போட

துப்பின்றி தூக்கியெறிந்த பாவிகளே

உடம்பு பசிக்க போய் எங்களுக்கு உயிர் பிச்சை போடதீர்கள்!!!

மனப் பறவை

2012-01-20T18:21:00.003+05:30

உனக்கென்று நீ !

எனக்கென்று நான்!!

அவர்கென்று இவர்!!!

இவர்க்கென்று அவர்!!!!

இன்னார்க்கு இருக்குமா என்றும்?

இல்லை எனக்கு தான் என்று நானும்!!!!!

பிறிதொருவர்க்கு இருக்கலாம் என இன்ன பிறர்!!!!!!

எவர்க்குமில்லை என்பது தான் உண்மையோ என எல்லாரும்!!!!!!!

இப்படி தான் ஒவ்வொன்றும் -

தமக்கென்றே தாழ்ப் பறக்கிறது மனப் பறவை!!!!!!!!!!!!!!!!!

என் பார்வையில்!!!

2012-01-13T10:28:00.002+05:30

எந்த ராமனும்

இனி அகலிகைகளுக்கு

சாப விமோசனம் தரவேண்டாம்

இன்னும் இந்திரன்கள்

இருந்து கொண்டு தான் இருக்கிறார்கள்!!

--------------------------------------------------------

நாளை மறு நாள் பொங்கல்

வெள்ளையடிக்க வேண்டும்

கரை பிடித்த என் எண்ணங்களுக்கும் !!!

-----------------------------------------------------------

என் கப்பல் மூழ்கிடும்

கவலையில்லை..

கொள்வது தானே கடலின் இயல்பு !!!

------------------------------------------------

கர்த்தர் ரட்சிக்கும் முன்னே

நான் ஞானஸ்தானம் பெற்றுவிட்டேன்

எனக்கு முன் செல்லும்

அவர் சமூகம் என்பதால்!!!

---------------------------------------------

இன்னும் என்ன என்று தானே

கேட்கிறீர்கள்...

என்ன செய்ய இன்னும் இருக்கிறது

எனக்கான பக்கங்கள்!!!

-------------------------------------------------

கோவிந்தம்மா!!!

2012-01-11T16:47:00.005+05:30

உப்பு வறுத்து துணியில் ஒத்தடம் தரும் அம்மா

எல்லாம் அக்கா வடித்த கண்ணீரில் வடித்தது தான்

பிஞ்சி போன உடம்போட தெக்கு மூலையில் அப்பா

பாலசந்தர் படத்தில் இருமல் தாத்தா மாதிரியே தாத்தா!!!

சின்னவன் மட்டும் ஸ்கூலுக்கு போக

பெரியவன் நான் கூலிக்கு போறேன்...

படிக்க ஆசை ஆனா ஒதுங்க முடியலை

விபத்தில் சிக்கி வீணாப்போனது அப்பா உடம்பு

வேலைக்கு போய் கூனாகி போச்சி அம்மா முதுகு

அழுது அழுது குருடாகும் முன்ன அக்காவ ஒரு ராமசாமியோ

கந்தசாமியையோ கைபிடிச்சி கொடுக்கனும் கடமை

நல்லா படிக்கிறான் சின்னவன் ஒத்த சட்டை தான்

பாவம் ரெண்டு நாளைக்கு ஒருக்கா துவைச்சி போடுதான்

அன்னாடம் கூலி அடுப்புக்கே எட்டலை - இப்ப போய்

அடிக்கடி சிரிக்கிறாள் அடுத்த வீட்டு கோவிந்தம்மாள்

என் அக்கா கன்னி கழியும் வரை அவள் காத்திருப்பாளா தெரியாது

ஆனாலும் பிடிச்சிருக்கு கூலிக்கு போகும் முன்

முந்தியை திருகியபடி சிரிச்சிட்டே நிப்பா - கடைக்கு போயி

டீ வாங்கியாரேன்னு எனக்கும் சேர்த்து குரல் கொடுப்பா!!!

புரண்டு படுக்கும் அக்கா கோவிந்தம்மாவை ஞாபகப்படுத்த

உடம்பெல்லாம் வலி அதுக்கும் கலங்கல கண்ணு

என்னை பார்க்கும் போதெல்லாம் கண்ணுல மின்னும் நிலா

கலங்கத்தான் வைக்கிறா இவளும் - இப்ப எல்லாம்

நானும் புரண்டு புரண்டு படுக்கிறேன் ஏழைக்கு காதல் ஆகாதுன்னு!!!

தலகாணி இல்லை முழங்கை தான்

மூழ்கி கொண்டிருக்கு கையும் காதலும் என் கண்ணீரில்!!!

அவன்!!!

2012-01-10T14:53:00.001+05:30

அவன் பார்வையால் என்னை

சேமித்தவனில்லை - ஆனால்

நான் பார்த்துக் கொண்டே இருக்கிறேன்

அழகு என்னை ஈர்த்திருக்கலாம் - எழுத்தால்

என்றோ இழந்திருந்தேன் என்னை!!!

அவன் மெளனங்களை நான்

மொழி பெயர்ப்பதில்லை - அது

எனக்கான மொழி என்பதால் !!!

இதோ தட்டுத்தடுமாறிக் கொண்டு நான்

மெத்தனங்களை மட்டும் கணக்கில் கொண்டு

அன்று சொன்ன வார்த்தையை மட்டும்

அடிக்கடி நினைத்து கொண்டு ஆறுதல் தேடும் மனதை

துக்கம் விசாரிப்பது போல் பார்க்கிறது

துயரை விழுங்கிக் கொண்டிருக்கும் கண்கள் !!!

போதும் இந்த போராட்டம்

ஓய்வெடுக்கலாம் என்று களம் நீங்கும் நேரம்

கதவுகள் தட்டப்படும் பூட்டாதே உன் வாசலை

என் நேரமும் நான் பிரவேசிப்பேன் என்று

புன்னகைத்து புரிய வைக்கும்

நான் நேசிக்கும் புத்தகம் அவன்!!!

தெரு நாய்!!!

2012-01-08T18:01:00.002+05:30

இந்த வருடம் மார்கழி அத்தனை குளிரில்லை வேர்க்க ஆரம்பிச்சாச்சி கொஞ்சம் நேரம் தெருவிளக்கில் உட்கார ஆசை வர வாசலில் வந்து உட்கார மணி பதினொன்னை நெருங்க இருந்தது.எப்பவும் போல அமைதியை வாசித்துக் கொண்டிருந்தது இரவு பனிபொழிய மறந்த மார்கழி நிலவு ஏதோ சொல்ல கோபத்தில்

கலைந்து ஓடிக்கொண்டிருந்தது மேகங்கள்...மேகத்துக்கு துணையாய் காற்று வீச மறுத்து மரங்கள்!!!

வாசலில் வந்து உட்கார மூன்று வீடு தள்ளி உட்கார்ந்திருந்த அந்த தெரு நாய் என்னைக் கண்டதும் ஓடி வந்து வாலாட்டுகிறது கூடவே இடுப்பையும் சற்று நேரம் ஓய்ந்து என்னருகில் உட்கார்ந்து முகத்தை அந்த பக்கம் திருப்பிக் கொண்டு நாக்கை தொங்கவிட்டுக் கொண்டு வாலாட்டிக் கொண்டே வேடிக்கை பார்க்க ஆரம்பித்தது..தெருக்கோடியிலோ அல்லது வேறு தெருவிலோ வேறு நாய்கள் குறைக்கும் சத்தம் கேட்டால் தன் பங்குக்கு தானும் உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர் உர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ன்னு சொல்லி கொஞ்சம் வீரம் வந்தால் குறைத்தும் தன் பிறவிப் பயனை செய்த வண்ணமிருந்தது..!!

வெள்ளை நிறத்தில் வெளிர் பிரவுன் கலந்து கொஞ்சமாய் சதையோடு எலும்பு தெரிய இருந்தது..இரவில் போடும் சோறுக்கு விஸ்வாசம் காட்டத்தவறுவதில்லை இது நாங்கள் இங்கு வந்து இதற்கு உணவளிக்க ஆரம்பித்த நாளிலிருந்து..!! நாக்கு தொங்க வாலையாட்டிக் கொண்டிருந்த அதை பார்த்து கொண்டிருந்த எனக்கு கொஞ்சமாய் ஒன்றுகிறது அதன் இயல்போடு மனசு..என்ன இது வாலாட்டுது நான் தலையாட்டறேன் இதானே எனக்கு இதுக்கும் வித்தியாசம்!! விந்தையாய் தெரிகிறேன் நான் எனக்கே!! எதற்கப்படி இருக்கிறேன் எதிர்த்து மறுத்து எதிர்க்கருத்து சொல்ல நான் எப்போதும் மறுப்பதேன்? விட்டுக் கொடுத்து விட்டு கொடுத்து நான் சாதித்தது என்ன? இந்த நாயாவது தலை நிமிர்த்தி குறைக்கிறது!! நான்?

இப்படி யோசிச்சிகிட்டே காலை மடக்கி கைகளால் கால்களை அணைத்து தலையை கால்கள் மேல் சாய்த்து நிலத்தை கவனிக்க என்னை கடுப்பேத்தவே என் நிழல்.எரிச்சலாய் வந்தது எனக்கு.. நான் ஏதோ தனியா இருக்கலாமுன்னு வந்தா கூடவே வந்துட்டியான்னு தலையை தூக்கி கைகளை விடுவித்து ஒரு காலால் நிழலை தேய்த்து மிதிக்கிறேன்..என் அறியாமையின் வெளிப்பாடு. எனக்கு தெரிகிறது அர்த்தமற்ற செயல் என!! வெற்று காலால் நிலத்தை தேய்க்க லேசா எரிந்தது பாதம்!! இன்னும் அந்த நாய் அந்த பக்கம் பார்த்தவாறே எனக்கு துணையாய் இருப்பது போல் வாலாட்டிக் கொண்டு...

இப்ப நினைவு நாயின் பக்கம்.. நடப்பதை அப்படியே ஏற்றுக் கொண்டாக வேண்டிய பிறவி. நடுத்தெருவில் சோறு, சுகம், பிரசவம், சண்டை, சாவு..பசித்தாலும் தாகமுன்னாலும் என்ன பண்ணும் பாவம். பிறவிகள் கூட ஒரு கொடுப்பினை தான். இதுவும் கலவி கொண்டு குட்டி போட்டு பால் கொடுத்து முடிந்த வரை அவற்றை தன் கண்காணிப்பில் வைத்து அவை விட்டுச் சென்றதை பற்றி வருத்த பட தெரியாத நிலை.. மனித வாழ்வில் இதை ஓப்பிடும் போது தேவலாமுன்னு தோணுது, ஐந்தறிவு கொடுத்தமைக்கு அவை நன்றி சொல்லவேண்டும் அப்பிறவிக்கு..ஆசை, கோபம், பொறாமை, தேவை, தேடல், போதாமை,வசதி இப்படி எதுவும் தேடாத அப்பிறவி சுகமாய் தோன்றியது அக்கணம்..சாலையில் நசுங்கி சிதறி கிடந்த நாய்கள் எல்லாம் நினைவில் வந்து போனது!!

தெருவில் உக்கார்ந்து நீ ஞானியாக போறதில்லை போய் படுன்னு தீடீரென்று எனக்குள் இருந்த மிருகம் சொல்ல..இப்ப வெளியேயும் புழுக்கம்!!!

தனா நீ எங்கடா இருக்க?

2012-01-05T21:33:00.005+05:30

எப்படி திரும்பி படுத்தாலும் தூக்கம் வரலை ஏன் தீடீரென்று இன்னைக்கு அவன் நெனைப்பு இப்படி? நினைப்பதெல்லாம் நடந்துவிட்டால் தெய்வம் வேறுமில்லை ம்ம்ம் இதை பாடி சொல்லலைன்னாலும் எல்லாருக்கும் தெரியும் நினைப்பது நடக்காதுன்னு கனவுன்னு சொல்லும் போது வெறும் கண்களோடு மட்டும் தான் என்பது பெரும்பாலும் நிஜமோ? ஏங்கிய மனசை கரிசனமாய் எட்டிப் பார்க்கிறது கண்கள்.

இருட்டில் எப்பவும் போல தலையணையை நனைக்கிறது கண்ணீர். கண் திறக்கவும் மனமில்லா இறுக்கம். நேற்று ஊருக்கு போய் வந்த அலுப்பு அசதியில் தூக்கம் வருமுன்னு பார்த்தால் தேவையில்லாமல் அவன் நினைவு எதனால் இப்போது? பயணம் இந்த பயணம் தந்தது தான் அவனைப் பற்றிய நினைப்பு..

எங்க இருக்கானோ எப்படி இருக்கானோ வேணாமுன்னு பேசி பிரிந்த அன்று பார்த்தது அடுத்து எனக்கு ரெண்டு பசங்க பொறந்து ஒரு நாள் நான் நடந்து போன சாலையில் எதிர்புறமாய் நடந்து போயிட்டு இருந்தான் வெள்ளை முழுக்கை சட்டை ஃப்ளூ ஜீன்ஸ் என எனக்கு பிடித்த அதே காம்பினேஷனில். நொடி தான் அவனும் பார்த்தான் என்னை, ஆனால் தலை குனிந்தவாறு போயிட்டான் நான் மட்டும் திரும்பிப் பார்க்கிறேன். எப்படி நேசித்தான் என்னை....வீட்டுக்கு வந்ததும் கணவரிடம் சொன்னேன். நான் தனாவை பார்த்தேன்னு..எங்க காதல் அவருக்கு தெரியும். அதனாலோ என்னவோ கண்டுக்கவே இல்லை. எங்க இருக்கான் எப்படி இருக்கான் கல்யாணம் ஆயிடுச்சான்னு ஆயிரம் கேள்விகள் கேட்டேன். அசட்டையாய் தெரியாது என பதில்..அப்படியே சோபாவில் உக்கார்ந்து அழுதிட்டே இருந்தேன். தெரியும் நான் அவனுக்காக அழறேன்னு அவருக்கும்..

செல்லம் நான் ரெண்டு நாள் தான் நான் ஊருக்கு போயிட்டு வந்திடுவேன் எனக்கு மனசில்லைடா போக இருந்தாலும் ஊரில் வாடகை வசூல், கடை,நிலம் இதெல்லாம் நான் போனால் தானே கணக்கு வாங்க அவாயிட் பண்ண முடியலைடா வந்திடறேன் நீ பத்திரமா இரு என்னையே நினைச்சிட்டுக்கு இருக்காதா சாப்பிடு, படி, நம்ம பிரண்ட்ஸ் கூட சினிமாக்கு போயிட்டு வான்னு சொல்லி பிரண்ட்ஸ் எல்லார்கிட்டையும் என்னை ஒரு தாயை போல ஓப்படைச்சிட்டு போவான் மாச மாசம் தன் சொந்த ஊருக்கு. அப்பா இல்லாததால் பதினெட்டு வயசிலேயே குடும்பத்தை கவனிக்க வேண்டிய பொருப்பில் பொருப்பாய் கவனமாய் வாழ்க்கையை ரசனையாய் சந்தோஷமாய் என்னோடு காதலாய் வாழ்ந்தவன் தான் என் தனா!!!

தாவணி போடும் அன்னைக்கு மட்டும் என் தேவதைன்னு சொல்வான். ஸ்கர்ட்டும் டிஷர்ட்டும் போட்டுட்டு போனால் அவனுக்கு சுத்தமா பிடிக்காது தாவணி எனக்கு பிடிக்காது..ரொம்ப கெஞ்சி கூத்தாடி நாளை போட்டுட்டு வாடா நான் வெயிட் பண்ணுவேன் நீ போகும் போது பார்ப்பேன்னு சொல்வான். . தீடீரென்று ஒரு நாள்தாவணி போட்டுக்கிட்டு போவேன். அன்னைக்கு பார்க்கனும் அவன் கண்களில் சந்தோஷம். சூப்பர்ன்னு கையால் சைகை செய்து கண்ணால் பேசுவான். மாலையில் ஹோட்டல் போவோம் முதல் சில வாய் எனக்கு ஊட்டி விடுவான் யார் பார்த்தால் எனக்கு என்னன்னு. கூட இருக்க பிரண்ட்ஸ் மட்டும் எங்க அப்படியே எங்களுக்குமுன்னு சொல்ல நானும் அவனும் நண்பர்களும் ஒரு வாய் ஊட்டுவோம். என்னை சந்தேகப்பட அவனுக்கு தெரியாது. நேசம் அந்த அளவு என் மேல் நம்பிக்கை. நான் சாப்பிட்ட பாதியை அப்படியே எடுத்துப்பான் ஸ்டரா போடாமல் குடித்த கூல்ட்ரிங்ஸ்சில் பாதி என்னை குடிக்கச் சொல்வான்..எப்பவும் தாவணி போட்டுக்கோடா உன்னை எல்லாரும் ஒரு மாதிரி பார்பது எனக்கு சங்கடமா இருக்குன்னு சொல்வான். மண்டையையாட்டிவிட்டு மறு நாள் என் விருப்பபடி வருவேன் அவன் பார்வையோ செயலோ அத்து மீறியதில்லை ஒரு முறை கூட..

யாரால் காதலிக்க முடியும் அவனை மாதிரி..சின்ன சின்ன விஷயத்துக்கு பந்தயம் கட்டுவான் சரி தோத்துட்டா என்ன பந்தயமுன்னு கேப்பான் நீயே சொல் என்பேன். சரி பிரன்ச் கிஸ் அப்படின்னு சொல்வான்..அந்த வயதில் அதற்கு அர்த்தம் புரியலை ஆனாலும் சரின்னுவேன் பந்தயத்தில் நான் தோத்தாலும் முத்தம் கேக்க மாட்டான் அடுத்த முறை சேர்த்து கொடுத்துடனும் கணக்கு வச்சிக்கோன்னு சொல்வான். என்ன எப்ப பந்தயம் கட்டினால் முத்தம் தான் பந்தயம் . சந்திக்கும் போதெல்லாம் பார்த்தவுடன் கை கோர்த்துக்கோவோம் அவன் கையை பிடிச்சிகிட்டே தான் இருப்பேன் வீடு திரும்பும் வரை.

அப்படி தான் அன்னைக்கும் திரும்பி வந்ததும் எனக்கு போன் பண்ணி வந்திட்டேன் வாடா பார்க்கனும் என்று சொல்ல எப்பவும் போல் நட்புக்கூட்டத்தோடு அவனை சந்திக்க போனேன். சினிமாக்கு போகலாமுன்னு ப்ளான் போட்டு எட்டு பேரும் போனோம். எப்பவும் போல என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்த அவன் என் தோளில் சாஞ்சிக்கிட்டான். ஒரு நாள் முழுக்க ட்ரெயினில் வந்தது இப்பவும் ட்ரெயினில் வர மாதிரியே இருக்குடான்னு என் தோளில் அவன் சாய் கூட வந்து சாய்ந்துக் கொண்டது சொர்கமும்..அப்படியே ரெண்டு நாள் கதையும் பேசினான் என்னை முதலில் டா போட்டு செல்லம் கொஞ்சிய காதல் அவன்.. என் கழுத்து கீழ் அவன் பார்வை மேய்ந்த நாட்கள் கிடையாது ஆனால். அதற்குண்டா வயசு இல்லையா இல்லை அது காதலே இல்லையா தெரியலை . ஆனால் எல்லாத்துக்கு சேர்த்து வச்ச மாதிரி என்னை கொஞ்சிட்டே இருப்பான் போனில் மட்டும்..

கிளிப்பச்சை தாவணி, கறுப்பு ஜாக்கெட், கறுப்பு பாவாடையில் நான் போகும் போதெல்லம் என் கிளி நீன்னு சொல்வான். சிகரெட்டை சட்டுன்னு மறைப்பான் என் பார்வையில் இருந்து..மா நிறமாய் உயரமா மெல்லிசா இருப்பான். கிளி கொத்த நினைக்கும் உதடுகள் அவனுடையது. தீடீரென்று கால் என் மேல் பட என் மகன் எங்க இருக்கேன் நான் ஒஹ் எல்லாம் கடந்த காலமா? நான் தூங்கிட்டு இருந்தேனா இல்லை நினைச்சிட்டு நனைச்சிட்டு இருந்தேனா தலையணையை தெரியலை..தனா எங்கிருக்கடா? நீயும் என்ன மாதிரி தினத்துக்கு ஒரு முறை என்னை நினைக்கிறயான்னு என்னை நானே கேட்டுகிட்டு தூக்கத்தில் என் தோளில் சாய்ந்த மகனை தலையனையில் படுக்கவைத்தேன்..இது அவன் சாய்ந்த தோள் பக்கம் என்னையும் அறியாமல் கைகள் தடவுகிறது என் தோளை என் தனாவின் சுவாசம் படுவதாய் உணர்கிறேன் நான் கலைத்து விளையாடும் அவன் தலை முடி இப்ப எப்படி இருக்கும்?

நாங்க பிரிந்த அந்த நாள் தான் நாங்க தனியா சந்தித்த முதலும் க்டைசி நாளும். நண்பர்கள் துணையில்லாமல்.தனாவின் கண்ணியம் அவனை மனிதன் என எப்பவும் என் நினைவில் இருத்தி வைக்கும்..விதியை அன்னைக்கு தான் முதன்முதலாய் நம்ப ஆரம்பிச்சேன்..

தனா எப்படி இருக்கடா ? எங்க இருக்க? ஒரு முறை உன்னை பார்க்கனும் போல் இருக்குடா...தனா தனான்னு நாள் ஒன்னுக்கு நூறு முறை அழைப்பேனே..இப்பவும் மனசுக்குள்ள சொல்லிக்குவேண்டா தனா தனான்னு. நீ தந்த காதல் இன்னும் இருக்குடா எனக்குள்ள.. நீ காட்டிய அன்பும் அப்படியே இருக்கு நீ சாய்ந்த தோள் பக்கம் யாரையும் சாயவிடலை இதுவரை.இது தாண்டா என்னால் உனக்காக செய்ய முடிந்தது. நான் யாரிடமும் கோபமா பேசறதில்லை சண்டை போடறதில்லை உனக்கு பிடிச்ச அந்த சிரிப்பை சிரிச்சிகிட்டே தான் இருக்கேன். தனா நீ எங்கடா இருக்க?

ஒரு முறை சிற்பியாய்!!!

2012-01-04T18:24:00.001+05:30

நான் அறிந்த நேர்த்தியில்

வடிக்க ஆரம்பிக்கிறேன் சிற்பத்தை

இயலுமா எனத் தெரியவில்லை

வாயகன்ற பாத்திரத்தில்

மெல்லிய துணிக்கட்டி

ஊற்றிக் கொண்டிருக்கிறேன் நுணுக்கத்தை

சிற்பத்தை ஒரு பாத்திரமாய் வடிக்க..

தேக்கமாய் எதுவுமில்லை

எல்லாம் வடிந்து போக

வெறும் ஈரம் தாங்கி படர்ந்திருக்கிறது துணி

நனைந்த அடையாளத்தோடு..

முழுமை எனச் சொல்லிவிட முடியாது

சில மென்மையாய் கரைந்து

நுழைந்து வடிந்திருக்கலாம்

மேலும் வடிகட்ட விரும்பவில்லை

உளி பிசகாமல் சிலை வடிப்பதிலேயே

இனி என் கவனமும் ஆர்வமும்!!!

சுகந்தம் ஒன்று!!!

2012-01-03T20:41:00.002+05:30

குரோதங்களை சுமந்து

புயலாய் தானிருந்தேன்

வன்மம் ஆணவம் கர்வமென

இலக்கில் கொள்ளா குணாதிசியங்களோடு

காற்றின் இலக்கணம்

அழித்தலின் அறிவுறுத்தலாய்

புயலாய் இருக்கவே விரும்பியது

சின்னமாய் இருந்தது சூழல்களோ?

என எண்ணும்படிக்கு

உயிர் எழுத்தொன்றின் பார்வையை

கடக்க நேர்ந்தது புயலாய் வீசி

ஓய்ந்திருந்த நேரம்..

காற்றாய் மாறி மெல்ல நகர்ந்தேன்

எழுத்தின் இலக்கை நோக்கி

அங்கும் காற்றின் தன்மை

சற்றே விலக புயலாய்

சுயம் அகம் மறைக்க

அறைந்து சாத்தினேன் கதவுகளை

சுகந்தம் ஒன்று நாசி தழுவ

சுயம் துறந்து மெல்லிய

தென்றலின் வடிவெடுக்கிறேன்

ஜன்னலில் நுழைந்து வாசம் கொள்ள

மெல்ல விழிகள் மூடி தென்றலை

அணைக்கிறது உயிர் எழுத்து

எழுத்தின் ஆளுமையில் தன்னை

இழக்கிறது தென்றல் புயலென்பதை மறந்து

தன்னிலை துறந்தவண்ணம்

எழுத்தும் தென்றலும் மையலில்

துயில் கொண்டன மூடிய கதவுகள்

மூடிய வண்ணமே..

நினைவுக்கு திரும்புகையில்

புயல் சின்னம் இறக்கப்பட்டு

மேகம் தூரலை மட்டும் சிந்தி

மேலும் குளிர்விக்க தொடங்குகிறது தென்றலை

ஒலை கொண்டு வேயப்படுகிறது

உயிரில் தோய்ந்த உறைனிலை

பற்றிய அறிக்கை மசோதாவுக்கு செல்லாமல்

சட்டமாக்கப்பட்ட இக்காதல்...

தாய்மை!!!

2012-01-02T20:07:00.003+05:30

அதீதத்தில் எழுதியது

தாய்மை தருவதும் பெறுவதும் சுகம்…வரம்... உலகம் அறிந்த இந்த நியதியை இனி சொல்வது தேவையற்ற ஒன்றே எனினும் சில பகிர்தல் சுகமும் தெளிவும் தரும் என்ற நம்பிக்கையில் இந்த கட்டுரை.

தாய்மை… இதை கொண்டாடுவது தாய்மைக்கு நாம் செய்யும் கடமை மட்டுமே. இதற்கு ஈடென எதுவுமில்லை. தாய்மை தரும் நேர்த்தி முதலில் பொறுமை, அமைதி, அன்பு, கனிவு, அரவணைப்பு. இதை நமக்கு தருவது பெரும்பாலும் தொடுதலின் வழியே தான். குழந்தைக்குப் பாலுட்டும் போது, அதை ரசித்து உச்சி மோந்து, குழந்தையின் கையை மெல்ல எடுத்து இதமாய் முத்தமிட்டுக் கொண்டே பாலுட்டும் சுகம் அலாதி. அதை தூங்கச் செய்து தொட்டிலில் இட்டு மெதுவாய் தொட்டிலாட்டி மெதுவாய் நடப்பாள், குழந்தை எழா வண்ணம்.

அழுதுக் கொண்டே வரும் குழந்தையை, “அச்சச்சோ… என்ன ஆச்சி? ஏன் தங்கம் அழுவுது?” ன்னு கேட்டுகிட்டே கண்ணீர் துடைச்சி, “நம்ம அடிச்சிடலாம்… சரியா”ன்னு சொல்லும் போது, அவள் அங்கே அந்த குழந்தைக்கு முதல் தோழியாகிறாள். பள்ளிப்பருவம் எட்டுகையில், எங்கே “அ” சொல்லு… அ…. “அட, சரியா சொல்லிட்டியே” சமத்து… என் கண்ணு… ன்னு முத்தமிட்டு முதல் ஆசிரியை ஆவாள் தாய். இப்படி ஒரு குழந்தையின் ஒவ்வொரு பரிமாணத்தின் போதும் அதற்கேற்ற வண்ணம் தன்னை மாற்றிக் கொள்வாள் அவள். அந்த குழந்தையை அரவணைக்கும் போது, முத்தமிடும் போது, கட்டியணைத்து உறங்கும் போது, அழும் குழந்தையின் கண்களை துடைக்கும் போது, ஆதரவாய் தோள் சாய்த்துக் கொள்ளும் போது தாயின் ஸ்பரிசம் அந்த குழந்தைக்கு உணர்த்தப்படுகிறது. அந்த தொடுதல் தரும் நிவர்த்தி தான் அந்த குழந்தையின் அத்தனை மாற்றங்களுக்கும், தேற்றுதலுக்கும் தாய்மை.

இந்த தொடுதலை, தொட்டு உணர்த்தலை, இப்போது நாம் சரிவர நம் குழந்தைகளுக்கு தருகிறோமா? என்பது கேள்வி. தற்போது நாகரீக வளர்ச்சியில் பெரும்பாலும் குழந்தைகள் தாயின் கைகளில் தவழ்ந்து வளர்வதில்லை. வீட்டில் இருந்தால் குஷன் மெத்தை, வெளியே கொண்டு சென்றால் ஒரு குஷன் மெத்தை, என மெத்தையில் குழந்தையைக் கிடத்தி, அதை மூன்று பக்கமும் சேர்த்து, மேல் பக்கம் தலை மட்டும் தெரிய கைகளில் ஏந்திச் செல்வது. குழந்தை சற்று வளர்ந்தவுடன் மார்டன் நடைவண்டி. வாக்கர் எனப்படும் அதில், குழந்தை சிறையுண்டு கிடக்கும். தரையில் விட்டால் ஜல தோஷம், எல்லாத்தையும் எடுத்து போட்டு உடைக்குதுன்னு பெருமை. சீறு நீர் கழிக்க நேப்பிபேட் எனப்படும் காற்று புகா பஞ்சட்டை. எல்லாவற்றுக்கும் மேலாய், இதற்கெல்லாம் சொல்லும் காரணம்… சுகாதாரம். நம்மில் எத்தனை பேர், பாத்திரத்தில் பருப்பும் நெய்யும், அல்லது சூடான ரசம் சாதத்தை குழைத்து நேரத்துக்கு குழந்தைக்குத் தருகிறோம் இப்போது. ஒரு நாள் விட்டு ஒரு நாள், வேப்பிலை கொழுந்து, சீரகம், ஒரு மிளகு, துளி பூண்டு, சிட்டிகை மஞ்சள் தூள் என அரைத்து வெள்ளை மல்லு துணியிலிட்டு பாலாடையில் தாய்பாலில் ஊற வைத்து, குளிப்பாட்டும் போது இதை குழந்தைக்கு குடிக்கச் செய்கிறோமா?

எல்லாம் மருத்துவர் அட்வைஸ், நின்றால், நடந்தால், எழுந்தால், படுத்தால்... நம் மூத்தோர் எதை சொன்னாலும், “அது அந்த காலம்… டாக்டர், நோ சொன்னார்” என்பது தான். ப்ளாஸ்டிக் கிண்ணம் அல்லது கண்ணாடி பாத்திரத்தில் மிக்ஸியில் இட்ட சாதமோ வேக வைத்த காய்கறிகளையோ போட்டு ஸ்பூனால் புகட்டுவது மார்டன் தாய்மார்கள் கைவண்ணம். இதனால், அந்த குழந்தைக்குத் தொடு உணர்வால் தாய்மை தரப்படுவதேயில்லை. தூங்கச் செய்வதும் ஸ்பிரிங் போட்ட தொட்டில். மடியில் தூங்கச் செய்து துணியில் தொட்டில் கட்டுவதெல்லாம் இயலதென்பர் அடிக்குமாடி நாகரீகம் அண்டை வீட்டார் பெருமை பேச அன்றாடம் மாறிக் கொண்டு தான்வருகிறது இந்த குழந்தை வளர்ப்பு..

இதில் கொடுமை கைக்குழந்தைகளை வெளியே செல்லும் போது கிட்ட தட்ட பொட்டலம் கட்டி கையில் ஏந்தி செல்வது. யோசித்து பாருங்கள், ஏந்தி செல்வதற்கும் அணைத்து செல்வதற்கும் உள்ள வேறுபாட்டை. அரவணைத்துக் கொண்டுச் சென்று தாயின் ஸ்பரிசத்தையும் மார்பின் சூட்டையும் குழந்தை அனுபவிப்பதென்பது என்ற ஒன்றே இல்லை என்றாகிவிட்டது தற்காலத்தில். குழந்தையை பொட்டலமா கொண்டு செல்பவர்களைப் பார்த்தால், இதை சொல்வதற்கு தயக்கமாகவும் கஷ்டமாகவும் இருந்தாலும் கூட, அப்படி கொண்டு செல்வது இறந்த குழந்தையை சுற்றி கையில் கொண்டு செல்வது போல் தான் இருக்கிறது. ஸ்பரிசம் தீண்ட தாருங்கள். இந்த காட்சி பெரும்பாலும் மருத்துவமனைக்கு வருபவர்களிடம் காணலாம். உடல் நலமில்லா குழந்தைகளுக்குத், தாயின் கைதீண்டல் தரும் அரவணைப்பே பெரிய மருந்து. அதை விடுத்து, அந்த குஷன் படுக்கை இயற்கையாகவே உஷண குணம் கொண்டவை அதில் கட்டி வைத்து இயற்கைக் காற்றுக்கு அப்பாற்படுத்துவதும் வருந்தத்தக்கதே.. நல்ல பருத்தி துணிகளில் குழந்தைகளை படுக்கவைக்கலாம். வெளியே செல்லும் போதும் இப்படி கொண்டு போகலாம். வரம்பற்ற நாகரீக மோகத்தில் விதையைச் சரியாய் நட தவறுவதாய் தான் இதை நான் நினைக்கிறேன்.

குழந்தை வளர்ப்பு, கலையல்ல… காதல்.! அதை எல்லா தாயும், விரும்பி, நேசித்து தன்னை வருத்தித் தான் செய்கிறாள். ஆனால், “அவ புள்ளைக்கு அத வாங்கி இருக்கா… நாமும் இவ மாதிரியே அடுத்த மாசம் வாங்கனும்” என்ற தான் தோன்றி தனங்களை குழந்தைவளர்ப்பில் ஈடுபடுத்த வேண்டாம். இயல்பாய், இயற்கையாய் வளர விடுங்கள். குழந்தைகளை வளர்ப்பதில், எல்லாவற்றிற்கும் வியாக்கியாணம் பேசுதல் வீண். தாய்மை தந்தால் போதாது… உங்கள் ஸ்பரிசத்தை கொடுங்கள். உங்கள் தொடுதல், குழந்தைகளுக்கு மிகவும் அவசியம். தூக்கி வச்சி, பழக்கம் பண்ணா அழுதுகிட்டே இருப்பான் என்பதெல்லாம் கதை. தூக்கி வச்சி வளர்க்கலாம். அது நடைபழகிய பின், நாம் ஆசைப்பட்டாலும் நாம் தூக்கி வச்சிப்பதை குழந்தை விரும்பாது. உங்கள் தீண்டல், தொடுதல், உணர்த்துதல், உங்கள் கை சூடு தான் குழந்தைக்கு மிகப்பெரிய மருந்து… ஊட்டம்… ஊக்கம்... எல்லாம்.

தொடுதல் தரும் ஆறுதல்… இதற்கு இணை உலகத்தில் வேறெதுவுமில்லை.

நேசம் + யுடான்ஸ்

2012-01-02T10:28:00.008+05:30

நேசம் + யுடான்ஸ் இணைந்து வழங்கும் புற்று நோய் விழிப்புணர்வு கதை, கட்டுரை , குறும்பட போட்டிகள்

புத்தாண்டில் முதல் முயற்சியாக புற்றுநோய்விழிப்புணர்வு குறித்த இந்த போட்டிகளுடன் நேசம் தன் பணியை துவங்குகிறது. மார்பகம், கர்ப்பபைவாய், ரத்தம், எலும்பு, நரம்பு, தொண்டை, நுரையீரல் என்று உடம்பில் எந்த பாகத்திலும் புற்றுநோய் வரலாம். இதை கண்டறிவது என்பது கொஞ்சம் சிரமமான காரியம் என்றாலும் சில சோதனை அல்லது அறிகுறிகள் மூலம் ஸ்க்ரீனிங் எனப்படும் புற்றுநோய்கண்டறிதல் சோதனையை செய்வது நல்லது. 40 வயதுக்கு மேல் முழு உடல் பரிசோதனை செய்வது போல் அனைவரும் ஆரம்பகட்ட அடிப்படை புற்றுநோய் பரிசோதனையை செய்வது நல்லது. இந்த விழிப்புணர்வுதான் கரு.

கதை:சிறந்த புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு கதை போட்டி.
முதல் பரிசு ரூபாய் 5.000
இரண்டாம் பரிசு ரூபாய் 3,000
மூன்றாம் பரிசு ரூபாய் 2,000

பரிசுத்தொகை தவிர சிறந்த முதல் பரிசு பெறும் கதை நேசம் சார்பில் குறும்படமாக எடுக்கப்படும். எனவே அதனை கருத்தில் கொண்டு கதையை அமைக்கவும்.

1.கதை எந்த ஒரு தவறான கருத்துக்களும், அறிவுரைகளும், மிகைப்படுத்தலும், மற்றவரை காயப்படுத்துதலும் இல்லாமல். எதிர்மறையான எண்ணங்களை தோற்றுவிக்காமலும் பயமுறுத்தாமலும், மிக இயல்பாக இருக்க வேண்டும்.

2. மிகச்சிறந்த கதை குறும்படமாக எடுக்கப்படும், அந்த கதைக்கு உரியவருடையதிறமையை பொறுத்து அந்த படத்தில் அவர் விரும்பினால் பங்கு பெறலாம்.

3. தேர்ந்தெடுக்கப்படும் முதல் கதையின் குறும்பட உரிமை நேசம் அமைப்பை சேரும்.

4.நேசம் அமைப்பின் தீர்ப்பே இறுதியானது.

கட்டுரை : சிறந்த புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு கட்டுரை போட்டி

முதல் பரிசு ரூபாய் 5000
இரண்டாம் பரிசு ரூபாய் 3000
மூன்றாம் பரிசு ரூபாய் 2000

பரிசுத்தொகை தவிர மிகச்சிறந்த கட்டுரை நேசம் சார்பில் ஆவணப்படமாக தயாரிக்கப்படும்.

விதிமுறைகள்:

கட்டுரை, மிக எளிமையாக, அனைவருக்கும் புரியும் வகையில், அதனுடன்தொடர்புடைய சுட்டிகள் அல்லது புத்தங்களின் விவரங்களுடன் இரண்டு பக்கங்களுக்கு மிகாமல் இருக்க வேண்டும்.

தேர்ந்தெடுக்கப்படும் முதல் கட்டுரையின் ஆவணப்பட உரிமை நேசம் அமைப்பை சார்ந்தது.

நேசம் அமைப்பின் முடிவே இறுதியானது.

சிறந்த புற்றுநோய் விழிப்புணர்வு குறும்படம் போட்டி

முதல் பரிசு ரூபாய் 10,000
இரண்டாம் பரிசு ரூபாய் 7,500
மூன்றாம் பரிசு ரூபாய் 5,000

விதிமுறைகள்

குறும்படம் 7 முதல் 10 நிமிடங்களுக்குள் இருக்க வேண்டும்.

எந்த ஒரு தவறான கருத்துக்களும், அறிவுரைகளும், மிகைப்படுத்தலும், மற்றவரை காயப்படுத்துதலும் இல்லாமல். எதிர்மறையான எண்ணங்களை தோற்றுவிக்காமலும் பயமுறுத்தாமலும் இருக்க வேண்டும்.

பரிசு பெறும் குறும்படம் தேவைப்படும் பொழுது எங்கும் எப்பொழுது வேண்டுமானாலும் திரையிடும் முழு உரிமை நேசம் அமைப்பை சாரும்.

நேசம் அமைப்பின் தீர்ப்பே இறுதியானது.

பொதுவானவை

1.கதைகள், கட்டுரைகள், குறும்படம் குறித்த உங்கள் படைப்புகளை சரியான தலைப்புகளின் கீழ் அனுப்பவும். யார்வேண்டுமானாலும் பங்கேற்கலாம். மாணவர்கள் எனின் அவர்களுக்கு சிறப்பு பரிசும் உண்டு.

2. இந்த போட்டிகள் அனைத்தும் நேசம்அமைப்பு யுடான்ஸ் (http://udanz.com/ )இணையதளத்துடன் சேர்ந்து நடத்துகிறது.

3.உங்கள் படைப்புகளை ஜனவரி 31க்குள் அனுப்பி வைக்கவும்.

4.போட்டி முடிவுகள் பிஃப்ரவரி15 அல்லது 20 அன்று வெளியிடப்படும்.

5.அனைத்து படைப்புகளையும் nesamgroup@gmail.com என்னும் மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்பவும்.

6.அத்துடன் யுடான்ஸ் இணையதளத்தில் நேசம் போட்டிகள் என்னும் வகையின் கீழ் உங்கள் படைப்புகளை இணைக்க வேண்டும்.

7.பதிவர்களின் வலைத்தளங்களின் யுடான்ஸ் ஓட்டு பட்டனை இணைக்க வேண்டும்.

8. படைப்புகள் அனைத்தும் உங்கள் சொந்த கற்பனையில் உருவானவை, வேறெந்த அச்சு, இணைய இதழ்களுக்கும் அனுப்பப்படாதவை என்ற உறுதிமொழியையும் அனுப்பவேண்டும்

9. உங்கள் படைப்புகளை உங்கள் தளங்களில் வெளியிடும் போது அதில் நேசம் +யுடான்ஸ் இணைந்து வழங்கும் கதை/கட்டுரை என்று குறிப்பிட வேண்டும்.

10. குறும்படங்களை தளங்களில் வெளியிடக்கூடாது.

சிறந்த முதல் பத்து சிறுகதைகளும் கட்டுரைகளும் தொகுத்து ஒரு புத்தகமாக வெளியிடப்படும். தேர்ந்தெடுக்கப்படும் குறும்படம் பள்ளி, கல்வி கூடங்களில், மருத்துவமனைமனைகள் போன்றவற்றிலும் மற்ற பொது நிகழ்வுகளிலும் முடிந்தவரை திரையிடப்படும்

இது ஒரு நூறு சதவித விழிப்புணர்வு நோக்கத்தில் ஏற்படுத்த பட்ட அமைப்பு, இதில் தன்னார்வ செயல்உறுப்பினர்கள் சேரலாம். வெறும் உறுப்பினராக இல்லாமல் நிஜமாகவே ஏதேனும் செய்ய விரும்புவர்கள் வரவேற்கபப்டுகிறார்கள். இந்த நிகழ்ச்சிகளின் தொகுப்புகளில் பங்கேற்க விரும்புவர்கள் nesamgroup@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

ஒரு சிறிய முயற்சியின் பின் துணை நிற்கும் அனைத்து நண்பர்களுக்கும் நேசம்கலந்த நன்றிகள்.

அப்பா என்றால் அன்பு...

2011-12-30T21:24:00.001+05:30

ஒரு நாள் இராத்திரி மணி 12.45 இருக்கும் கதவு தட்டப்பட யாரா இருக்குமுன்னு கேள்வியோட கொஞ்சமா பயத்தோட கதவை திறக்க வெளியே “அப்பா “ ஒரு நொடி ஆடிபோயிட்டேன் என்னப்பா என்ன ஆச்சி என்ன இந்த நேரம் வந்திருக்கீங்கன்னு கேட்டேன்..ஒன்னுமில்லைம்மா பார்க்கணுமுன்னு தோனிச்சி அதான் வந்தேன் ஒன்னுமில்லையே தூங்கிட்டு தானே இருந்தன்னு அப்பாவின் கண்களில் ஒரு வித மிரட்சி படிக்க முடிந்தது என்னால் ஆமாம்பான்னு நான் முழுசா சொல்லலைன்னு அப்பா தெரிஞ்சிக்கிட்டார்..சரி நீ போய் படுத்துக்கோம்மா நான் காலையில் வரேன்னு சொல்லி என்னை திரும்பி பார்த்துகிட்டே போனார் அப்பா..

ஒரே ஊரில் தான் அம்மா அப்பா நான் தங்கைன்னு இருக்கோம். முடிந்த மட்டில் அப்பா என்னையும் குழந்தைகளையும் பார்க்க வராத நாட்களே இருக்காது வரும் போதெல்லாம் என் வார்த்தையில் தெளிவையும் முகத்தில் அமைதியையும் தேடுவார். அப்பாவுக்கு எப்படியோ தெரியும் ஏதோ தப்பு நடந்திருக்குன்னோ நடக்கப்போதுன்னோ சரியா சொல்லி வச்ச மாதிரி வந்து நிப்பார். நான்கு பெண்பிள்ளைகள் ஒரு பையன் என்றாலும் எங்களை அப்பா நேசித்தது அதிகம் கடைசி தங்கை கொஞ்சம் அதிக செல்லம் என்றாலும் நாங்க பொறாமை பட்டதில்லை. அப்பாவின் அன்பில் கடுகளவும் வேறுபாடு இருக்காது.

இப்படி தான் ஒரு நாள் பார்த்தால் காலை 4 மணிக்கு 5 மணிக்கு அப்படி வந்து வாசலில் இருக்கும் மாடிபடிக்கட்டுகளில் உட்கார்ந்திருப்பார். கதவை திறந்து பார்த்தால் சும்மாம்மா இந்த பக்கம் பேப்பர் வாங்க வந்தேன் அதான் இப்படியே வந்தேன்னு சொல்வார்.அப்பா இருப்பது நகரின் முக்கிய பகுதி நான் இருப்பது ஊருக்கு வெளியே..அங்கிருந்து 4 கிலோ மீட்டர்,, அப்பாவின் மனசுக்கு ஏதோ பட்டிருக்கும். அப்படி அப்பாவை பார்க்கும் போதெல்லாம் மனசுக்கு ரொம்ப ஆறுதலா இருக்கும்.

எதுக்கும் கவலைபடாதம்மான்னு சொல்லி சொல்லியே என்னை நெஞ்சழுத்தகாரி மாத்தி விட்டு இருந்தார் அப்பா. அந்த வழி ந்டத்தல் தான் இன்னும் என்னை எல்லாத்தையும் தாங்கும் சமாளிக்கும் பக்குவத்தை கொடுத்திருக்கு. வாசலில் பார்த்ததும் வாம்மான்னு சொல்லும் அந்த வார்த்தைக்கு இனி நிகராய் ஒரு வார்த்தை இல்லை உலகில்..உடனே அம்மாகிட்ட சொல்வார் அரசி வந்திருக்கு பார் பால் இருக்கா வேற என்ன வேணுமுன்னு கேட்டுகிட்டே சட்டைமாட்டிக்கிட்டு கிளம்பிடுவார் எனக்கு பிடிச்சதை வாங்கிட்டு வர..ஒரே ஊரில் இருப்பதால் தினமும் நான் போவதும் அவர் வருவதும் சகஜமாய் இருந்த போதிலும் தினமும் அதே அளவு அன்பை தருவார் அப்பா!!!

மாசம் முதலில் என்றால் 500ரூபாய் நடுவில் என்றால் 200 ரூபாய் கடைசி என்றால் 100ரூபாய் தருவார் அப்பா. அது போதாததுக்கு எனக்கு சாலை கடக்க இன்று வரை தெரியாது அதனால் அப்பா கூடவே வந்து பசங்களுக்கு பிடிச்ச தின்பண்டங்கள் வாங்கி தந்து ஆட்டோ ஏத்திவிட்டு ஆட்டோகாரருக்கு தனியா காசு கொடுத்து ஆட்டோ கிளம்ப பாக்கெட்டில் இருக்கும் ஐந்து ரூபாய் ரெண்டு ரூபார் ஒரு ரூபாய் காயின்ஸ் எல்லாம் எடுத்து திணிப்பார் அப்பா.. அந்த பணத்தில் எல்லாம் அப்பாவின் உழைப்பும் அன்பும் மட்டுமே இருக்கும் உறவாய்!!!

இன்னும் எழுத முடியலை கண்ணில் தண்ணீர் வழிமறிக்கிறது..அப்பா உனக்கு இணையா யாருப்பா இனி எனக்கு..இனி எந்த அசரீ சொல்லி இரவில் அதிகாலையில் வீட்டுக்கு வருவீங்கப்ப..என்னிடம் கருணை காட்ட இறைவனை அனுப்பி இருக்கீங்க..அதில் ஓரளவு உங்களை மறந்திருக்கின்றேன்.. உங்க கடைசி நாளில் உங்களுக்கு குணமாயிடுச்சிப்பா டாக்டர் சொல்லிட்டார்ன்னு சொன்ன பொய்யை நான் சொன்னேன் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக நம்பினீங்க ஆமாவாமா அப்படியா சொன்னாங்க நிஜமாவான்னு கேட்ட போது என்னை நீங்க நம்பியதை பார்த்தேன் மன்னிச்சிடுங்கப்பா எனக்கு வேற வழி தெரியலை...2011 என்னை மாதிரியே ஒரு துரதுஷ்டமான வருஷம்பா.. நிறைய கஷ்டப்பட்டுட்டேன் இனி எது வந்தாலும் உங்க இழப்பைவிட பெரிசா இருக்கப் போறதில்லை.

எனக்கும் சீக்கிரம் சாகனும் எப்பவும் போல அங்கிருந்துகிட்டே வாம்மான்னு கூப்பிடுங்கப்பா!!!

ம்ம் - 18

2011-12-26T19:41:00.005+05:30

ஓர் மழைக்கால மாலை வேளை குளிச்சி முடிச்சிருந்தோம் இருவரும் .சில்லுன்னு இருந்தது அறை மேலும் குளிருட்டும் பொருட்டு ஏசியும் ஐந்தில் சுற்றிக் கொண்டிருந்தது மின் விசிறி. ஆனாலும் ஏனோ நடுக்கமில்லை. லேசா ஈரமாயிருந்தது கூந்தல் எட்டியபடி தொட்டுப்பார்த்தான்.கருப்பு கண்ணாடி வளையல் ஏதோ கதை சொல்லியது. மழையில் நனையனுமுன்னு மனசு மட்டும் ஏங்கிட்டே இருந்தது.

சரி வெளிய போய் சாப்பிடலாம் இராத்திரிக்குன்னு சொல்ல ரெண்டு பேருக்கும் ஆசை மழை வராதான்னு.. என்னைக்கும் இல்லாத ரம்மியாமாய் தோன்றியது அந்த மழை நேர இரவு முதல் முதலாய். சேறும் சகதியும் பொருட்டாய் தெரியலை எனக்கு. இடது கையில் அவன் கையை பிடிச்சிகிட்டு வலது கையில் கொஞ்சமாய் சேலை கொசுவத்தை தூக்கியபடி சாலையில் நடக்க ஆரம்பிக்கின்றோம். எல்லாருக்கும் ஏதோ ஒரு அவசரம் மழை வரும் முன்ன வீட்டுக்கு போயிடனும் எப்படியும் பஸ்சை பிடிச்சிடனும் பத்திரமா சாலையை கடக்கனும் சேற்றை வாரி மேலே இறைக்க போறாங்கன்னு ஜாக்கிரதையா பலர், குண்டும் குழியுமா இருக்கும் சாலையில் பார்த்து கவனமா வண்டி ஓட்டும் வெகு பலர் இப்படி அவரவர் வேலையில் அவரவர் ஒன்றி போயிருந்த நிலையில் எல்லாரும் எனக்கு ஜடமாய் தெரிந்தனர் எங்களை பார்த்து பொறாமை படவில்லையே என!!

என்னங்க கொஞ்சம் நிதானமா நடங்க என்னால் உங்க அளவு வேகமா நடக்க முடியாதுன்னு சொல்ல என்ன நான் வேகமா நடக்கிறேனா இல்லையேன்னு சொல்லி எனக்காக சற்று வேகத்தை குறைத்து நடக்க எத்தனித்தாலும் அடுத்த சில நிமிடங்கள் அவன் வேகத்துக்கு என்னை நடக்க பணித்தேன். சாலை எல்லாம் சகதி எச்சில் என அசிங்கப்பட்டிருந்ததால் கவனித்தும் நடக்க வேண்டி இருந்தது. இதெல்லாம் அனிச்சையாய் நடந்தாலும் மனசுகுள் மட்டும் மழை. அவன் கைபிடித்து நடந்த அந்த தருணம் சாரலால் நனைந்தேன். தெரிந்தும் தெரியாமலும் அந்த உரசல் சீ வெட்கமாய் தான் இருக்கிறது என்ன இதுன்னு!!

தனியொரு உலகம் அமைத்து அதில் இருவர் மட்டுமே நடப்பது போன்றதொரு பிரமை. அந்த மாயை பிடித்திருந்தது வாழ்வின் மிக உண்மையான தருணம். சில்லுன்னு முகத்தில் அறையும் காற்று பிடித்திருந்தது.. லேசா போடும் தூறல் மழை வராத என்ற ஏக்கத்தை பெரிதாக்கியது. ஹோட்டலில் சாப்பிடும் போதும் அவனோடான தனிமை அந்த மெல்லிய வெளிச்சம் பரப்பிய இதமான சூடு அந்த சூழலை ரம்மியமாக்கியது. ஆதாம் ஏவாளாய் ஏன் இருந்திருக்க கூடாதுன்னு நினைச்சி எனக்குள் நானே சிரிச்சிக்கிட்டேன். சாப்பிட்டு முடிச்சி வெளியே வந்து மீண்டும் கையை பிடிச்சிகிட்டு சாலை கடக்கும் போதும் என்னை பத்திரமாய் வழி நடத்திய போதும் ஏனோ எதற்கோ அவனை எனக்கு மேலும் பிடித்தது..எத்தனை தூரம் நடந்தோம் தெரியவில்லை..கைகளில் மட்டும் மிதமான சூடு இருந்துக்கிட்டே இருந்தது இதோ வீடு வந்துவிட அந்த அழகிய இரவின் பிடியில் இறுக கதவை திறந்து நுழைகின்றோம்..அந்த மழைக்கால இரவில் ஒரு ஓவியக்காதல் எழுதப்படுகிறது அவனால்.!!!

கழிப்பிடம்!!!

2011-12-23T10:22:00.005+05:30

உறங்க நேரமில்லை

சிதைக்கப்பட்டன கனவுகள்

வல்லூறுகளின் எச்சத்தில் தீக்குளியல்

அவசரத் தேவைக்கென..

கிள்ளி முத்தம் கொடுத்தால்

கட்டி முத்தம் தருவான் அவன்

பிரகஸ்பதி திட்டவொண்ணா

வார்த்தையிலும் திட்டிடுவான்

தேகத்தை புண்ணாக்கி மருந்தாக

சில்லரையை இரைத்திடுவான்

பொறுக்கி கொள்ள வேண்டும்

நான் போய்த் தான் பொங்கியே போடவேண்டும்

பொழைக்க எத்தனையோ வழியிருந்தும்

பொது கழிப்பிடமாய் இவ்வாழ்க்கை

கழிப்பிடம் எங்கும் உண்டு என்ன

கழிப்பதில் தான் சற்று நாகரீகம்..

இது அத்தியாவசிய தேவை

அறிந்ததினால் ஏழைகளவாணிகளுக்கு

இயன்ற சேவையாய் இதை நான் செய்து வரேன்

எனக்கும் சும்மா சோறு தின்னா செரிக்காது..

தொழில் என வந்துவிட்டால்

உயர்வென்ன தாழ்வென்னா

ஆறிலும் சாவு நூறிலும் சாவு

ஆனால் என்ன இது கொஞ்சம்

அவஸ்தையான சாவு..

ஜெயா!!!

2011-12-21T10:35:00.001+05:30

ஜெயா

ஜெயா எங்க வீட்டு எதிரில் குடி தண்ணீர் குழாயில் தண்ணீர் பிடிக்க வருபவர்களில் ஒருத்தி.வயது சுமார் நாற்பதுகளில் நல்ல உயரம் முடி பெரும் பாலும் நரைத்திருக்கும் .கணவனை இழந்தவள் பிள்ளைகள் கிடையாது.. நான் குடியிருந்த வீட்டில் முன்னால் ஒரு பக்கம் ரோஜா தோட்டமும் அடுத்த பக்கம் குரோட்டன்ஸ் மற்றும் மற்ற வகை மலர்ச் செடிகளும் இரு பக்கம் புங்கமரமும் வைத்திருந்தேன். ஜெயா தண்ணீர் பிடிக்க வரும் போதெல்லாம் சில நாட்கள் காம்பவுண்ட் அந்த பக்கம் இருந்து ரோஜா மற்றும் வேறு சில மலரை பறித்துப்போவாள் இது ஜெயா மட்டுமல்ல பெரும்பாலானோர் செய்வார்கள் வீட்டில் யாராவது வெளியே இருந்தால் கேட்டு பறிப்பதை போல் பறித்து போவாங்க...

இப்படி இருக்கையில் ஒரு நாள் ஜெயா குடம் இல்லாமல் வீட்டினுள் நுழைந்து பூவை பறிக்க எனக்கு கோவம் உடனே அவளை திட்ட போக பக்கத்து வீட்டுக்கார சாந்தா அக்கா அவளை ஒன்னும் சொல்லாதீங்க கிட்ட போகதீங்க அவளுக்கு பைத்தியம் பிடிச்சிருக்குன்னு பாவம் திடீர்ன்னு இப்படியாயிட்டான்னு சொல்ல

ஒரு நொடி அதிர்ச்சியாய் இருந்தது.சுதாரிக்கவே முடியவில்லை பிரம்மை பிடிச்ச மாதிரி நான். பாவம் ஒரு குடம் தண்ணீருக்கு தான் வருவா ஜெயா அது கூட அவ முறை வரும் வரை சும்மா தான் நிப்பாள் யாரிடமும் சண்டை போடமாட்டாள் அவசரமுன்னா பாந்தமாய் கேட்டு முன்னாடி பிடிச்சிட்டு போவா இல்லைன்னா காத்திருப்பாள்.

ஏன் நல்லாதானா இருந்தா என்ன ஆச்சி எப்பலேர்ந்து இப்படின்னு மனசில் எழுந்த கேள்விகளை அடக்கமாட்டாமல் சாந்தா அக்காவிடம் கேட்கிறேன் எல்லா கேள்வியையும்..சாந்தா அக்காவுக்கும் பொழுது போகனும் அப்பறம் க்தை சொல்லும் ஆர்வமும் மேலோங்க பாவம் அவ சொத்தையெல்லாம் அவ்ஙக மச்சினனோ மாமாவோ ஏமாத்திட்டதா சொன்னாங்க..சரி சொத்து போனால் பைத்தியம் ஆவாங்களா புரியவில்லை எனக்கு.பாவம் சரியா சாப்பாடு கிடையாது அதை கேட்கப்போன அவளுக்கு சூன்யம் வச்சிட்டாங்க இப்ப இவ வீட்டில் இருப்பதில்லை இப்படி தான் எங்க பூவை பார்த்தாலும் பறிச்சுக்குவா இனிமேல் நீ புடவையெல்லாம் வெளியே காயப் போடாதே அவளுக்கு பூ புடவை பைத்தியம் அப்படின்னு பைத்தியத்துக்கு பைத்தியம் பிடித்ததும் பிடித்த விஷயங்கள் மேல் பைத்தியமாம்..ஒன்னும் புரியலை எனக்கு..ஏமாற்றத்தின் வெளிப்பாடு மன நிலை பிறழ்வா? அத்தனை அதிர்ச்சியா? சொத்துக்களை இழப்பது? இவளுக்கு என்ன தனி ஒருத்தி தானே எப்படியாவது வாழ்ந்திருக்கலாமே? புருஷனுமில்லை பிள்ளைகளும் இல்லை அவ்வளவு ஆசையா சொத்து மேல் என இப்படி எனக்குள் ஒரு மிகச் சராசரிக்கான எல்லா கேள்விகளும் எழ ஜெயா பற்றிய எண்ணங்கள் என்னை என்னவோ செய்ய தவறவில்லை அன்று முதல்..ஆமாம் அடிக்கடிஜெயா வர ஆரம்பிச்சா என் வீட்டுக்கு...

ஜெயா வருவதும் பூவை பறிச்சி தலையில் வச்சிப்பதும் புடவை காயப்போட்டிருந்தால் எடுத்து சுத்திக் கொள்வதும் அதை கொடுக்க அவளிடம் மெதுவாக பேச ஆரம்பிக்க வேண்டியதுமாய் ஜெயா எனக்கு மெதுவாய் பழக தொடங்கி இருந்தாள்..அக்கா நான் இந்த பூவை கிள்ளிக்கிறேன்ன்னு சொல்லுவா நான் வெளியே இருந்தா..புடவை எடுத்து சுத்திக்குவா கேட்டால் இது என்னோடதுன்னு சொல்லுவா? நானும் பாவமுன்னு ஒரு நாளும் விட்டுக் கொடுக்காமல் வேற தரேன் கொடுன்னு சொல்லியோ மெதுவா அதட்டியோ வாங்கிடுவேன்..ஆனால் தவறாமல் ஜெயாவுக்கு சாப்பாடும் தண்ணீரும் தர ஆரம்பிச்சேன்..எனக்கு பணிய தொடங்கினாள் ஜெயா..

இப்ப எல்லாம் யார் வீட்டில் ஜெயா நுழைந்தாலும் கொஞ்ச வாங்க நீங்க சொன்னா ஜெயா கேப்பான்னு சொல்லும் அளவு என்னை ஜெயாவுக்கு பிடிக்க ஆரம்பிச்சிடுச்சி ஆனால் கண்டிஷன் போடுவா தருவல்ல நீ அப்படின்னு..எப்பவும் சாப்பாடு தண்ணீர் சில நாள் இலையில் சாப்பாடும் சொம்பில் தண்ணியும் கொடுப்பேன் பசிச்சா சுத்தமா சாப்பிட்டுவிட்டு ஒழுக ஒழுக குடிப்பா த்ண்ணியை சேலை அப்படியே நனைந்து வடியும். பசி இல்லாத போது இலையோடு சாதத்தை மடிச்சி மடியில் வச்சிப்பா..தட்டில் கொடுத்தால் பசிக்காத போது தட்டோடு விட்டுட்டு போயிடுவாள்..ஒரு நாள் பார்த்த ஜெயா மொட்டை அடிச்சிருந்தா, எப்படி ஏன்னு கேட்டபோது நிறைய பேன் ஆயிடுச்சி பாவம் சொறிஞ்சிகிட்டே இருந்தா அதான் அந்த கடைக்காரர் ஆளை வரவச்சி மொட்டை அடிச்சிட்டாருன்னு சொன்னாங்க.இப்படி பலருக்கும் ஜெயா பிடிச்சவளா ஆயிட்டா நாளாடைவில்..அதே மாதிரி மொட்டை அடிச்சி முடியும் வளரத் தொடங்கிவிட்டது ஜெயாவுக்கு..

பல சமயம் நடு ரோட்டில் உட்கார்ந்து அடம் பண்ணுவா வரமாட்டேன்னு போற வர வண்டியெல்லாம் அவளை சுத்திட்டு போகும் சிலர் ஷடன் பிரேக் அடிச்சி நிக்கும் பலர் திட்டிட்டு போவாஙக சிலர் திரும்பி பார்த்து உச் கொட்டிட்டு போவாங்க.. நான் வெகு சில நேரம் மட்டுமே அவளை அந்த மாதிரி நேரத்தில் அழைத்திருக்கேன்.பெரும்பாலும் வரமாட்டா .அப்ப எல்லாரும் சொல்வாங்க அமாவசை வரப்போதில்லை அதான்னு பல நேரம் இன்னைக்கு அமாவாசையில்லை அதான் நீ கிட்ட போகாத ஒரு நேரம் மாதிரி இருக்காதுன்னும் சொல்வாங்க. நானும் பயப்படுவேன்.ஏன்னா இப்ப எல்லாம் ஜெயா தன் மேல் ஆடைகளை வைத்துக் கொள்வதில்லை பெரும் பாலான நேரம்.

நல்ல வெள்ளையா இருப்பா அவ கால்களும் கிழிந்த ஜாக்கெட்டில் மார்பகங்களும் நடுவீதியில் வெற்றாய் இருக்கும் போது நானே ஜெயாவா இருப்பது மாதிரி கற்பம் கலங்கும் பெண்ணானவள் தன்னை ஒரு ஆண் சமைக்கவும் ஒழுக்கம் கருதியும் தன்னை பொத்தி பொத்தி காப்பாத்திக்குவா அதே நேரம் சூழலும் கட்டாயம் வேறு சில காரணங்களை பெண்ணை வேறு நிலைக்கு ஆட்பட வச்சாலும் அது நான்கு சுவருக்கு மத்தியில்..எல்லாருக்கும் கஷ்டமா இருக்கும் அவளை யாரும் வக்கிர பார்வையில் பார்க்க மாட்டாங்கன்னு தெரிஞ்சாலும் பெண் என்பதால் எனக்கு உயிர் வலிக்கும்.பலர் அவளுக்கு உடைகளை போர்த்தி விட்டாளும் அவ அதை வச்சிக்கமாட்டாள்..தார் ரோடு வெய்யிலுக்கு தெரியவில்லை அவளுக்கு சுடுமுன்னு அப்படியே தகிச்சி எடுக்கும் ஜெயாவை.அவளா எழுந்து வரும் வரை யாராலும் ஜெயாவை அங்கிருந்து நகர்த்த முடிந்ததில்லை..அவளுக்கு அதன் தாக்கம் அதிகரிக்க அதிகரிக்க எனக்கும் ஜெயாவை நெருங்க பயம் தோன்ற ஆரம்பித்தது.ஆனாலும் ஒரு நாளும் அவ அழுக்கா இருக்கான்னோ அசிங்கம் பண்ணுவான்னு நான் அருவெறுத்ததில்லை.ஏனோ எனக்கு அது பொருட்டா தெரியலை..

எப்ப வெளியே வந்தாலும் ஜெயா உட்காரும் கடைவாசல் நடு ரோடு என் வீட்டு படிக்கட்டு எதிர் சந்து என கண்கள் அனிச்சையாய் அவளை தேடும் அன்று அவளை எங்கும் காணாததால் வெளியே சென்று ரோட்டின் இரு பக்கமும் தேட ஆரம்பிக்க கடைக்காரர் வந்து சொன்னார் ஜெயா செத்துப்போச்சுன்னு..அவ பைத்தியமாயிட்டான்னு சொன்ன போது வந்த அதே தடுமாற்றம் ஒரு முறை உயிரை உலுக்கிப்போட்டுடுச்சி..ஒருத்தர் ஆம்புலன்ஸ்ல எடுத்து போயிட்டாங்கன்னு சொல்ல இன்னொருவர் 108ல் கொண்டு போயிட்டாங்கன்னு சொல்ல மெதுவா மனசை பயம் கிள்ள ஆரம்பிச்சிடுச்சி.ஜெயாவுக்கு என்ன ஆகியிருக்கும் ஒருவேளை ஏதாவது மருத்துவ மனையில் சேர்த்திருப்பாங்களோன்னு..விடாமல் அலைந்து திரிந்து தகவல் சேகரித்ததில் தெரிந்தது ஜெயா செத்து தான் போயிருந்தாள் இதையெல்லாம் அமைதியாய் வேடிக்கை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர் அவள் சொத்துக்களை அபகரித்த அவள் உறவுக்காரர்கள். கடைசியா அவ உடலை கூட வாங்க அவங்க முன்வரலையாம்..முடிந்து போயிருந்தாள் ஜேயா..

இருந்தாலும் சில மாதங்கள் வெற்றிடமாய் இருந்தது அவள் கடைசியாய் வாழ்ந்திருந்த இடங்கள் ஊனமாய் மாறியிருந்தது .காரணமில்லாமல் ஜெயாவை பிடித்திருந்தது எனக்கு.

இன்னும் பூத்துக் கொண்டிருக்கிறது ஜெயாவுக்கு அஞ்சலி சொல்ல வீட்டில் மலர்கள் இன்னும் அவளுக்கான ஒரு குடம் தண்ணீர் வந்துக் கொண்டிருக்கிறது உப்புக்கண்ணீராய், இன்னும் உருக்கிக் கொண்டிருக்கிறான் சூரியன் அவள் உட்கார்ந்திருந்த தார் ரோட்டை ,ஜெயா என்னதுன்னு எடுத்துக் கொண்ட புடவை இன்னும் கிழியவில்லை என்னை நிர்வாணமாய் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறது அது..ஜெயா பங்கு இட்லியும் மதிய உணவும் ஒரு சொம்பு த்ண்ணீரும் அன்றாடம் மீதமாய் இருக்கிறது ஆனால் மெதுவாய் மறந்து விட்டிருந்தேன் நான் ஜெயாவை.....

துரோகங்களையும் நிராகரிப்புகளையும் தாங்கும் இதயம் எல்லா மனிதர்களுக்கும் இருப்பதில்லை அந்த அதிர்ச்சி தான் இப்படி ஜெயாக்களை உருவாக்க காரணமோ..இயற்கையாய் ஒருவர் இன்னிலையில் பிறந்திருந்தால் அது வேறு..மனிதர்களே மரணம் என்ற ஒன்று இன்றும் இனியும் பொதுவில் தான் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது இதை உணர்ந்தால் ஜெயாக்களின் எண்ணிக்கை குறையும் குறைப்போம்......... ஜெயா இன்னும் வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறாள்

ஈரோடு சங்கமம்

2011-12-19T15:53:00.001+05:30

ஜீவ நதிகளின் உயிரூட்டமாய் நதியின் ஓட்டத்திற்கு ஒப்பான அழகுடன் நிகழ்ந்த ஒன்று தான் ஈரோடு தமிழ் வலைப்பதிவர்கள் குழுமம் நடத்திய இந்த சங்கமம். புரிதல் ஒற்றுமை திட்டமிடல் இது சங்கமத்தின் வேர். இது அரங்கத்திற்குள் நுழையும் முன்னேயே புரிகிறது. நிகழ்ச்சிக்கு செல்ல சற்று தாமதமானது. நுழைவாயிலில் வைத்திருத்த ரிஜிஸ்டரில் விஜி தன்பெயரை குறிப்பிட்டு என்னையும் ஏழு தோசை என்று பதிவு செய்து அங்கும் தன்னை வில்லி என நிருபித்துக் கொண்டார்.. நாங்க வரும் முன்னே காலையில் இருந்தே எப்ப வருவீங்க எங்க இருக்கீங்க வந்ததும் சொல்லுங்க வண்டி அனுப்பறோம் பிக் அப் பண்ண என்று அக்கறையான அழைப்போடு தான் நேற்றைய எங்கள் விடியல் ஆரம்பம் இதே அக்கறையை கடைசி வரை காட்டிய நண்பர் சங்கவி என்றும் சதீஷ். சங்கமத்தில் தனக்கு பகிர்ந்த பணிகளில் இதையும் மிக நேர்த்தியாய் செய்துக் கொண்டு இருந்தார்..

நிகழ்ச்சி ஆரம்பித்திருந்ததால் நாங்கள் செல்லும் போது பதினைந்து பதிவர்களை தேர்ந்தெடுத்து பாராட்டும் நிகழ்வு நடந்தேறிக் கொண்டிருந்தது. ஒவ்வொரு வரை பற்றிய அறிமுகம் செய்யும் போது அவர்களை பற்றியும் அவர்கள் படைப்புகள் பற்றி திரையில் காட்சியாக காட்டப்பட்ட விதம் திரைப்படவிழாவுக்கு பரிசளிப்பின் போது காட்சியினையிட்டு கைத்தட்டலோடு மேடையேற்றுவதை விட ஒரு படி மேலே போய் அந்த நேரம் மேளம் முழங்க கைதட்டலோடு அரங்கேற்றிய விதம் அடுத்த படிக்கட்டு அமைக்க அடிக்கல் நாட்டுவிழாவுக்கு தயாரானதை வெளிப்படுத்தியது.. அந்த பதினைந்து பேரின் முகத்தில் சந்தோஷம் பெருமிதம் அவர்கள் கண்களிலும் முகத்தில் பார்கவும் படிக்கவும் முடிந்தது..அவர்களை இரண்டொரு வார்த்தைகள் பேசச் சொன்னபோது அடுத்த முறை நாம் மேடையேற நம்மை தயார் படுத்திக் கொள்ளவேண்டும் என்ற எண்ணம் தோன்றியதை மறுக்கவோ மறைக்கவோ முடியாது..

இந்த அறிமுகத்தை கதிர்.மகேஷ்வரன், அருள் மொழி தொகுத்தளித்த விதம் அழகோ அழகு..ஒருவர் மாற்றி இன்னொருவர் ஒலிவாங்கியை மாற்றி பேசியவிதம் ரசிக்க முடிந்தது வரிசையில் நின்று மாற்றி மாற்றி உரையாற்றாமல் அவர்கள் முன் பின் அப்படி நின்றிருந்த விதம் நன்றாக இருந்தது.மூவரின் குரலும் இனிமையாகவும் தெளிவாகவும் இருந்தது.இந்த தொகுத்தளித்த விதம் நிகழ்ச்சிக்கு வெகு அழகை கூட்டியது எனச் சொன்னால் மிகையாகாது...

சங்கமம் சிறப்புடன் நடந்தேறவேண்டும் என்ற மன நிலையில் தன்னை எந்த அளவில் ஈடுபடுத்தி இருந்தார் என்பதை ஆருரன் அவர்கள் முகத்தில் தெரிந்தது ஆர்வமும் ஈடுபாடு..

அடுத்து நடுவர் திரு.ஸ்டாலின் குணசேகரன் அவர்கள் நிதானமாகவும் தெளிவாகவும் கருத்துக்களை எடுத்து சொன்னவிதமும் ஊக்கமும் மிக நேர்த்தி..

கதிர் உரையாடல் அவரின் ட்ரேட் மார்க் புன்னகையோடும் அவர் குரலுக்கே ஏற்ற சற்று அழுத்த அமைதியான நிதானத்தோடு சுருக்கமாகவும் சொல்லவந்ததையும் தெளிவாகவும் எடுத்துக்கூறி ஈரோடு சங்கமம் அறக்கட்டளை நிறுவ எண்ணியுள்ளது என்ற அதிகாரபூர்வமற்ற தகவலை அங்கு வெளியிட்டார்..

நிறைவாக செயலாளர் பாலாசி அமைதிக்கு பெயர் தான் பாலாசி பொறுமைக்கும் உறுதிக்கும் பெயர் தான் பாலாசி என்று சொல்லும் அளவு வெகு பாந்தமாய் தனது நன்றி நவில்தலை தெரிவித்தார்..

பின் நிகழ்ச்சியில் கலந்துக் கொண்டவர்கள் சுய அறிமுகம் செய்துக்கொள்ள வாய்ப்பளிக்கப்பட்டது..

ஈரோடு தமிழ் வலைப்பதிவர்களின் சங்கமத்தில் உணவை பற்றி தமிழ் நல்லுலகம் அறியும் பாராட்டும் உபசரிப்பும் அன்பும் அக்கறை பொறுப்பு என அவர்கள் செலுத்திய அனைத்தும் விருந்தினரையோ நண்பர்களையோ உறவுகளையோ கவனித்த விதமாய் இல்லை சின்ன குழந்தகைகளிடம் காட்டும் அன்பும் கனிவும் அக்கறையுமாய் ஒவ்வொருவரையும் கவனித்த விதம் ஹேட்ஸ் ஆப் சொல்ல வைக்கிறது...

ஒரு புது உலகம் அதற்குள் நுழைகிறோம் தெரிந்து சிலர் தெரியாமல் சிலர் என வெளிவரும் போது சங்கமம் முக்கூடலில் அனைவரையும் சங்கமித்து ஒரு தாய் மக்கள் நாம் என்போம் என்ற உணர்வை தரத் தவறவில்லை..இன்னும் அடுத்த ஆண்டுக்கான நாளேடு வாங்கவில்லை..வாங்கியதும் அடுத்த டிசம்பரில் எந்த நாளாய் இருக்கும் என கண்டிப்பாய் நாளோட்டை திரும்பும் கைவிரல்கள்..

உலகம் ப்ரியங்களால் நிரம்பி வழிகிறது..இதில் மூழ்கி திளைக்கத்தான் முடியும் மூழ்கி திணறமாட்டோம் என்பதற்கு இந்த ஈரோடு சங்கமம் ஒரு இலக்கணம்..

ம்ம் - 17

2011-12-15T15:20:00.010+05:30

உன் பார்வை தந்த

காயம் ஆரவில்லை களிம்பால்!!!

கொஞ்சம் களித்தால் ஆறுமோ?

-------------------------------------------------

இதழில் கவிதை எழுதிவிட்டு

சொல்கிறான்

கனி இருக்க காய் கவர்ந்தற்று என!!!

-------------------------------------------------

இதயத்தில் தீ

மழையில் நனைந்து

கொண்டு நாம்!!!

----------------------------------------------

மக்கும் மலர்கள்..

2011-12-12T19:53:00.001+05:30

காற்றின் அசைவுக்காய்

காத்திருந்திருந்தது போல்

மெல்ல அசைய தொடங்குகிறது மரம்

தாங்கும் பக்குவம் கடந்த நிலையில்

மெல்ல உதிர்க்கிறது மலர்களை காம்புகள்

ஒன்றின்பின் ஒன்றென

ஒவ்வொன்றாய் என ஒருக்கிணைந்தும்

தனித்தும் காற்றின் அசைவின் தாக்கம்

கணித்து தன் இருப்பிடத்தை

அழ்காக்கிக் கொண்டிருக்கிறது மலர்கள்

மிதித்தும் எடுத்தும் சேர்த்தும்

அள்ளியும் விடுத்த வண்ணம்

கடந்துக் கொண்டு மனிதர்கள்

மீதமிருந்த மலர்கள்

காற்றில் பறந்து பரவி இருக்க

விட்டு அகலாத மலர்களை நிழலால்

அரவணைத்துக் கொண்டிருந்தது மரம்

கொண்டு சென்ற மலர்கள்

கூந்தலுக்கும் பூஜைக்கும்

காதலுக்கும் கசக்கவும்

எறியவும் வாடவும் செய்தன

வாய்த்திருந்தபடி - மீதமிருந்த மலர்கள்

பயனில்லை எனச் சொல்லாதபடிக்கு

மண்ணுக்கு உரமாய் மெதுவாய்

மக்கத் தொடங்கியிருந்து!!!

கவிக்காதலனே பாரதியே!!! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்..

2011-12-11T10:33:00.006+05:30

கவிக்காதலனே பாரதியே!!! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்..

உள்ள நிறைவிலோர் கள்ளம் புகுந்திடில்

உள்ளம் நிறைவாமோ? - நன்னெஞ்சே !

தெள்ளிய தேனிலோர் சிறிது நஞ்சையும்

சேர்த்த பின் தேனாமோ? நன்னெஞ்சே !

வாழ்வை நினைத்தபின் தாழ்வை நினைப்பது

வாழ்வுக்கு நேராமோ? நன்னெஞ்சே!

தாழ்வு பிறர்க்கெண்ணத் தானழிவனென்ற

சாத்திரங் கேளாயோ? நன்னெஞ்சே !

பகைவனுக்கருள்வாய் - நன்னெஞ்சே!

பகைவனுக்கருள்வாய்!!!

ம்ம் - 16

2011-12-10T15:18:00.008+05:30

இல்லாத சொற்கள்

தேடி ஏதும் சொல்லாமல் இருக்கிறேன்

சொல்வதற்கு..

சொல்லாத சொல்லில்

தான் நான் சொல்ல நினைக்கும்

அந்த வார்த்தைகள உள்ளது

இன்று நாளை என்று

கடந்த வண்ணம் நாட்கள்

எதற்கும் காத்திருக்க மறுத்து

கண்ணின் முனையிலிருந்தே

நின் பிம்பத்தின் ஆரம்பம்

ஆனால் என்னால காணமுடியவில்லை

காதலே - நெஞ்சமெல்லம் நீ

நினைவெல்லாம் நீ

பொழுதுகளின் ஆக்கிரமிப்பில் நீ

என் செயல்களை முழுமையாக்காமல் நீ

விழிப்பதும் உறங்குவதும்

இடையில் இளைப்பாறுவதும்

உன் புகைப்படத்தோடு தான்

நீயும் என்னைப் போல் தான்

தவிப்போடும் துடிப்போடும்

இருப்பாய் அறிவேன் நான்

எல்லாம் அறிந்து என்ன பயன்

எப்போது உடன் இருப்பாய்

என்பதை எபோது நான் அறிவேன் பராப்பரமே!!!

ம்ம் - 15

2011-12-09T09:18:00.007+05:30

பதிணென் கீழ் கணக்கு

பனிக்கால இரவொன்றில்

அவன் இதழ்கள்

வெடிக்காதிருக்கும் பொருட்டு

போர்த்தி வைத்தேன் என் இதழை

உறைபனிக்காலமாம்

உறைந்து போய்விட்டன

உதடுகள் நான்கும்

ம்ம் உருக்கும் சூரியன் வரும் வரை

உழன்று கொண்டிருக்கட்டும்

ஊழியம் செய்யும் பொருட்டு..

--------------------------------------------------------

தோழி: என்னவன் வாரத்தில்

நான்கு முறை கவிதை எழுதுவான்..

நான் : என்னவனோ இரவொன்றுக்கு

எழுதுவான் ஒரு வாரத்துக்கான கவிதைகளை!!!

விட்டத்து பூனை

2011-12-08T09:19:00.007+05:30

இன்னும் காத்திருக்கிறது

விளக்குகள் அணைபட..

ஒளிரும் கண்கள்

மிரட்சியாய் அங்குமிங்கும்

அலைபாயவிட்டபடி..

எதையோ தேடும் பொருட்டு

புரிகிறது தேடலை அடையும் பொருட்டு

காத்திருப்பு என்றும்

விளக்குகள் அணைய

குதிக்கிறது விருட்டென்று ஓடி

கதவின் பின்னால் உற்று நோக்கியபடி

மின்விசிறியின் காற்றில்

சட்டென்று சிலிர்க்கிறது

பூனையின் முடிகள்..

இருட்டின் மெல்லிய ஒளிக்கீற்றில்

தூக்கம் தழுவிய முகம்

அசைய மறந்து கால்கள் மடக்கி

அருகமர்கிறது..ஊடுறுவி பார்த்துக்கொண்டே

ஏதோ புரிந்ததாய் எஜமானை நேசிக்கிறது

தன் மொழியில்...

தூங்கும் முகம்

திரும்பி படுக்க பவ்வியமாய்

பதுங்கி ஓடுகிறது மீண்டும்

விட்டதுக்கே பூனை...

ம்ம் - 14

2011-12-07T10:48:00.007+05:30

என் அணைப்பின்

கதகதப்பில் நீ உறங்கிய

பின் உன்னை ரசித்த

கணங்களை நினைவு

கூறும் போதெல்லாம் உன்

தாய்க்கு நான் நன்றி

சொல்ல தவறுவதில்லை

தத்துவம்

2011-12-06T20:51:00.004+05:30

சொல்லக் கதை ஒன்றுமில்லை

அதனால் என் சொந்தக்கதை

தெரியாமல் தான் பட்டுவிட்டது

இருந்தாலும் வலிக்கிறது..

ரத்தம் சொட்டவும் எட்டிப் பார்க்கிறது கண்ணீர்

துணைக்கு வரவா என கேட்டுக் கொண்டே..

வலிக்கிறது பார்த்து பார்த்து வளர்த்தேன்

பிடிக்காது என எனக்கு பிடித்தவர் சொல்லியும்

எனக்கு பிடிக்கும் என வளர்த்தேன்

என்னைவிட உன்னை பேணிக்காத்து

அவசரமாய் செய்யும் என் அறிவிலிதனங்களில்

அடிக்கடி இழக்க நேரிடுகிறது உன்னை

இழக்கும் அத்தனை நேரமும்

வருந்த தவறுவதில்லை நான்

இம்முறையும் அப்படியே நாளை

சற்று குறைத்து மேலும் அழகாக்கலாம்

என நினைத்திருந்த போது ஜன்னல் மூடப் போய்

சதையோடு சேர்ந்து உடைந்து போனாயே

என் ஆட்காட்டி விரல் நகமே....

ஐந்துவிரல் மட்டுமல்ல

அதன் நகங்களும் ஒன்றாக வளர்வதுமில்லை

உடைவதுமில்லை...ம்ம்ம் தத்துவம்

ம்ம் - 13

2011-12-02T16:19:00.003+05:30

வார்த்தைகளற்ற வெளி

பிரளயமாய் தோன்ற

பெருவெள்ளம் ஒன்றை

கடக்க நேரிடுமோ

பயத்தோடு நெளிந்தோடுகிறது நதி..

நீண்ட தூர பயணக்களைப்பில்

சற்று தடுமாறிய கால்களாய்

வளைந்தோடி

காத்திருப்பின் வெம்மை

ப்ரியங்களின் இருப்பால்

சுமையாய் தோன்றாத போதும்

சூடு அவை கடுஞ்சூடு.

வெம்மையோடு கடந்து கொண்டிருக்கிறது நதி

ஒரு துளி அன்பு!!!

2011-11-30T17:48:00.001+05:30

என்னை நிர்வாணப்படுத்தி தேடுகிறேன்

ஒரு துளி அன்பை காணவில்லை

நாகரீக விளிம்பில் நேரமில்லை

இருந்தாலும் அதை வெளிப்படுத்த..

டியர் என்ற அழைப்பில் ஆழமில்லை

மம்மியில் ஒன்றவில்லை தாய்மை

தேர்ந்தெடுத்த உடையில் தெரியவில்லை பெண்மை

வேடம் புனைந்தே ஆகவேண்டும் நான்

அடுக்கு மாடி வாழ்க்கைக்காக

அயராத உழைப்பு..ஒரு கேபினுக்குள் குடியுருப்பு

ஆல்கஹால் புன்னகையேந்தி அலுப்பில்லை

எனக்காட்டும் ஹைகிளாஸ் வாழ்க்கை

புழக்கத்தில் வராத புது உணவு கலாச்சாரம்

புத்தகம் பார்த்து சமைக்கும் பொருந்தாத நாகரீகம்

மழலை புன்னகையை மடியேந்த நேரமின்றி

குறும்புகளையும் சேட்டைகளையும்

கீரீச்சில் செல்விட்டு மாலை மங்கியதும்

மம்மி டேடி எனச் சொல்லி அறிமுகமாகும்

புதுமுகங்களை வெறிக்க நோக்கும் நோய்க்களம் இங்கு

காதல் வழியும் பாத்திரம்

சமைப்பதற்கும் நேரமின்றி

கட்டிலில் சரிந்ததும் தூங்கி போகும்

பொருளாதார வளர்ச்சியில்

வெறும் குட்மார்னிங்

குட் நைட் மட்டுமே வார நாட்களின்

பரிமாற்றம்..வாழ்வின் சிறப்பை

வெளியே காட்ட வார இறுதியில்

வீக் எண்ட் பிளான்..திட்டமிட்ட

குடும்பத்தில் கட்டுப்பாடான செக்ஸ்

இவற்றை எல்லாம் களைந்து

நிர்வாணமாகி தேடுகிறேன்

ஒரு துளி அன்பை...கிராமங்களில்

இன்னும் அன்பு வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது தமிழ்

என்று சொன்ன நண்பன் நினைவுக்கு வர

இங்கும் வாழ்கிறது எங்கிருக்கென

தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன் தோழா..

இவையணைத்தும் களைந்த நிர்வாணத்தில்

ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் எங்கோ ஒரு துளி

‘’ அன்பு”

ம்ம் - 12

2011-11-23T21:12:00.004+05:30

நானாக இருந்த என்னை

நீயாக மாற்றி

நீயை கொண்டு சென்றாய்

இப்போது

நானை காணவில்லை

நீயும் காணவில்லை

யாரையும் காணவில்லை

தொலைத்து விட்டிருக்கிறேன்

நீயில் நான் கலந்திருப்பதால்

நானில் நீயாக இருந்திடசெய்தாலும்

நீயாக நானிருப்பதை

ஏனோ நீயாகவே

நினைவில் கொள்ளாதிருக்கிறாய்

நீ இல்லாத நான்

நாணில்லாத நான்

நாணமில்லா நான் என நானை நாளை

பிறர் நகைத்திட செய்யாதே...

ம்ம் - 11

2011-11-20T20:02:00.001+05:30

தேவனே

என்னை இரட்சிக்க வரவும்

இன்றிரவு...

காயங்கள் தந்திருக்கலாம்

தொட்டு பார்த்து

ரசித்திருப்பேன்

முத்தங்கள் உதிர்த்து

சென்றாய்

சேமித்து வைத்திருக்கிறேன்

செலவழிக்க மனமின்றி..

இறுக்கி அணைத்திருக்கலாம்

வலியாவது

தேங்கி இருந்திருக்கும்

அணைப்புக்கு ஏங்குது மனம்

மார்பில் முகம் புதைத்து

இதயத்தின் லப் டப்

இசையில் தூங்க...

பரிவாய் அருகில் வந்தாயே

ஆயிரம் ஜென்மம் வேண்டும்

அந்த நிஜமான அன்புக்கு

உன்னை உணர்ந்த

அந்த இரவு

இன்று வேண்டும் போல்

உணர்ச்சிகள் ஆர்பரிக்க

எழுதுகிறேன் ஒரு கடிதம்....

மூடிய உன் விழிகளில்

புரண்ட மோகம்

மேனி தீண்டுகையில்

ஆழ்கடல் அலைகளின்

ஆணவமும் அடங்கும்..

எதனோடு ஒப்பிட

நான் உயிர்த்த கணங்களை

ஏன் இப்படி சுடுகிறது இந்த இரவு..

தேவனே..

நான் உயிர்த்தெழ

என்னை ஆசிர்வதிப்பாயாக..

ஹைஃபையில் தொலைந்த ஆரோக்கியம்..

2011-11-16T21:34:00.003+05:30

எனக்கும் அதே பத்து மாதங்கள் தான்
சில நாட்கள் குறைவாய் இருக்கலாம்
சுகப்பிரசவமாய் பிறந்தேன்
கத்திப்பட்டு அம்மா காயம் படவேண்டாம் என்று

ஐந்து பெற்றும் அம்மா
அப்படியே தான் இருக்கிறாள் இன்றும்
கை கால் இடுப்பு வலியில்லை
ரத்த அழுத்தமில்லை சர்க்கரை நோயில்லை

குனிந்து எழ தடுமாற்றமில்லை
இன்னும் இளமை குன்றாதவளாய்
தோள் துவண்ட நாளில்லை
தானாகத் தான் செய்கிறாள்

காலை எழுந்து வாசல் தொளிப்பது முதல்
படுக்கும் போது சமையல் அறை
சுத்தம் செய்வது வரை
அறுபதுகளில் இருந்தும் அவள்
இன்று வரை ஆயாசம் அடைந்தவளில்லை

நானும் பிரசவித்தேன்
அழகும் அறிவுமாய் ஆசை ஆசையாய்
அதே ஐயிரண்டு திங்கள் தான்
ஆனால் அறுவை சிகிச்சையில்..

காலமாற்றம் என்றனர்
காசு பார்க்க என்றனர்
பிரசவ வலி வரவில்லையாம்
பொருத்திருந்தால்
பனிக்குடம் உடைந்துவிடுமாம்
ஆயிரம் காரணம் சொல்லி
அறுவடை செய்தனர்
குடல் சுற்றி பிறந்தாள் மகள் என்று
மாமனை ஓணான் கொடி
அறுக்கச் சொன்னார்கள்

உணவில் ஊட்டமில்லை
நான் ஓடியாடி உழைக்கவில்லை
பார்த்து பார்த்து நடக்கவில்லை
ஊர்ந்து கொண்டு தானிருந்தேன்

மருந்தில் மட்டுமே வாழ்ந்தும்
வளர்த்தும் வந்தேன் விதையாய் இட்டது
விந்து மட்டும் தான்
உரமாய் இருந்து சிகப்பு டானிக்கும்
வெள்ளை மாத்திரையும்

அறுபதுகளில் பாதி நான் இப்போது
தரையில் உட்கார முடியாது
நெடு நேரம் நிற்க முடியாது
காத தூரம் நடக்க இயலாது
பசியில்லை படுத்தால் தூக்கமில்லை
பார்வையில் தெளிவில்லை
ஆனால் பகட்டுக்கு மட்டும் குறைவில்லை

கத்திரிக்காய் ஆகாது
பச்சை மிளகாய் கொள்ளாது
பச்சை காய்கறி பாதி வேகவைத்து
ஊட்டம் என்ற பெயரில்
உரமிட்டு வளர்ந்த காய்களை
ஐந்தறிவு ஜீவன் போல்
ஆறறிவுகள் மேயும் காலம்

மினரல் வாட்டர் வாங்கி
இரசாயணம் என்ற பாசானத்தை
பாட்டில் பாட்டிலாய் பருகி
உடலை பாழாக்கிக் கொண்டிருக்கிறோம்

ஆடம்பரமாய் வாழ
ஆரோக்கியம் தொலைத்து
அவசர யுகத்தில் ஆயுள் குறைக்கும்
பாஸ்ட் புட் கடைகளிலும்
ஐந்து நட்சத்திர ஹோட்டலிலும்
வரிக்கட்டி வாய்க்கட்டாமல் தின்று
வசதிக்கேற்ப உணவுக்கு பெயர் வைத்து
வாய்க்கரிசி வாங்கும் நாட்கள்
எங்களுக்கு வெகு அருகில்..

மன உளைச்சலை
மட்டும் மகசூல் செய்து
திடமில்லா உணவை தின்று
திறமையாய் செயல்பட்டு
ஆயுள் ரேகை அழிய வாழும்
ஹைஃபை வாழ்க்கை எம்மோடது
பழமை தொலைத்து பகட்டில் ஊறிய
ஆரோக்கியம் தேடும் அபலையாய் நாங்கள்....

நீயின்றி என்னால் வாழவே முடியாது..

2011-11-15T18:21:00.002+05:30

என் குறைகளை நிறையாக

கொள்ளும் நீயின்றி என்னால்

வாழவே முடியாது..

தவறென தெரிந்தும்

திருந்தாமல் சரியென இருந்தும்

புரியாமல் இருந்தும் இருக்கும்

என்னை நீ நேசிக்கும் நொடிகளை

பிரிந்து என்னால் வாழவே முடியாது

அன்பின் ஆழம் புரிந்தும்

நீ என் அடைக்கலம் என அறிந்தும்

ஆளுமை கர்வம் காட்டி

நான் அறிவிழக்கும் நேரமும் என்னை

ஆசையாய் அணைத்து

அது அப்படியில்லை செல்லம்

என சொல்லும்

நீயின்றி என்னால் வாழவே முடியாது

மண்ணின் மணம் போல்

உயிர்மெய் எழுத்துப் போல்

இதயமும் துடிப்புமாய்

என்னை உன்னுள் ஏந்தி

எனக்கென உயிர்க்கும்

நீயின்றி என்னால் வாழவே முடியாது

உப்பு கரித்ததில்லை

நீ வந்த நாள் முதல் என் கண்ணீர்

வார்த்தைகள் அல்ல இது

வாழ்வதால் உணர்கிறேன்

உன்னோடு வாழ்வதால் உணர்கிறேன்

நீயின்றி என்னால் வாழவே முடியாது

முடிந்து போகட்டும் உனக்கு முன்

என் கணக்கு..

அப்போது தான் இயலும்

என்னுடன் உன்னை கொண்டு செல்ல

அங்கும் என்னால் நீயின்றி வாழவே முடியாது...

காரணங்கள் தேவைபடுவதில்லை..

2011-11-14T22:34:00.001+05:30

காரணங்கள் தேவைபடுவதில்லை

சில மெளனங்களுக்கும் தேடல்களுக்கும்

புரிதல் போதுவதில்லை சில அவசியங்களுக்கு

யுத்தங்கள் அத்தியாவசியமாகிறது பயன்பாடுகளின் போது

மரணங்கள் தருகிறது சில பல தொல்லைகள்

வேண்டுவன யாவும் வேலியிடப்பட்ட நெற்களமாய்

மாய வலைகளின் பின்னல்கள்

அறுபடும் வேளையில் ஆயுள்குறைந்து அவதி

பிடித்திருந்தது அந்த அறிவுறுத்தல்

ஏற்புடைமை தான் இல்லை மதி தோய்ந்த பிறவிக்கு

அர்த்தங்கள் தேடி எழுதப்படுவதில்லை

புலம்பல்களுக்கும் தேம்பல்களுக்கும்

இரவுகள் தான் உத்தமமானவை

வேடம் கலைய போகிறேன்

நிலவே கொஞ்சம் மறைத்துக் கொள் என்னை

உடை களைந்து தேடவேண்டும்

தொலைந்து போன தடயங்களை

கிடைக்கவில்லை ஆனால் இருக்கிறது

உறுத்தல் என்று எதுவுமில்லை எனக்குள்

அந்த கண்கள் என்றும் ஒளிந்திருக்கும் எனக்குள்

பார்வையில் வெளிச்சம் பரப்பி

என் இதயத்தை இருளாக்காமல் கனிவான

அந்த குரலும் பார்வையும் முத்தமும்

வதைக்க தவறுவதில்லை அன்றாடம் என்னை

போதும் நிறுத்திவை வதையை

நீ வரும் அன்று வாட்டிக்கொள்ளலாம்..

எழுப்பாதே உறங்கப் போகிறேன்

பனிவிலக்கி நடக்க பயின்றிருக்கிறது

உன் பாதங்கள் எங்கே சளி பிடிக்குமோ

இதான் என் பயம்.. நானே வருகிறேன்

நிஜமே நனையாதே பெளர்ணமி இரவும்

குளிரும் பனி விழும் நாட்களில்...

ம்ம் - 10

2011-11-13T11:34:00.001+05:30

இலக்கியமாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
மடிமீது வைத்தும்
படுத்து மார்பில் சாய்த்தும்
நீ வாசிக்கும் இலக்கியமாய்
பிறந்திருக்கலாமோ?

கவிதையாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
மனம் விரும்பி விழி ரசித்து
உன் இதழ் தழுவி வரும்
கவிதையாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

கடிதமாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
எழுதி கசக்கி போட்டு
மீண்டும் எழுதி கசக்கி போட்டு
விரல்கள் தொட்டு பார்வையால் வருடி
அணைத்து முத்தமிட்டு
நீ எழுதும் கடிதமாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

கண்களாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
காதல் அருவியில் குளித்தும்
களைப்புறாத உன்
கண்களாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

பனித்துளியாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
உன்னை குளிர்த்து நனைத்து
உன் பாதம் பட்டு உருகும்
பனித்துளியாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

பெளர்ணமியாய் பிறந்திருக்கலாமோ?
வெளிச்சம் போட்டு
உன்னுள் ஊடுறுவி செல்லும்
பெளர்ணமியாய் பிறந்திருக்கலாமோ?

பெண்ணாய் பிறந்திருக்கிறேன்
பிறிதொரு பிறவி பெறா வண்ணம்
என்னை ஏடாய் எழுதிவிடு
இலக்கியமே என்னை ஏடாய் எழுதிவிடு

மரணம் வாங்க துணிகிறேன்
பிறர் வாசிக்கா வண்ணம்
என்னை மண்ணில் புதைத்துவிடு

உன் பாதத்தில் புதைந்திருக்கலாமோ?
மறுபிறவி மறுத்து
மண்ணோடு மண்ணாய் மாற
உன் பாதத்தில் புதைந்திருக்கலாமே?

இப்போது யோசிக்கிறேன்!!

ம்ம் - 9

2011-11-08T20:54:00.004+05:30

ஓசைகளற்ற மெளன பெருவெளி

நிசப்தத்தை சுமந்த அறை

விட்டில் பூச்சியின் வெளிச்சம்

போதுமாய் இருந்தது இரவுக்கு

இரவின் மேல் வெளிச்சம் பரப்பி

மெல்ல ஊர்கிறது பூச்சி..

வெளிச்சத்தின் வெம்மையை

இதமாய் உணரும் இரவு

அன்றைய நீளத்தை மேலும் நீட்டிக்க விரும்ப

மொட்டு ஒன்று மலர ஒவ்வொரு

இதழாய் பிரிவது போல்

குவிந்த இதழை மெதுவாய் பிரிக்கிறது இதழ்கள்

இரவின் ஒவ்வொரு ஜாமங்களையும் தொடும் போது

மலரின் ஒற்றை இதழை பறிப்பதின்

மென் அழுத்ததோடும் மிதமான பதத்தோடும்

இடப்படுகிறது வீட்டில் பூச்சி வந்து சென்ற தடங்கள்

காயப்படுத்தாமல் இரவை கொல்ல

கட்டுகளற்ற மேடு பள்ளங்களில்

சிறகை பரத்தி ஊர்ந்து செல்கிறது

வெளிச்சத்தின் நேசத்தில் இரவு

தன்மை இழந்த சுகத்தோடு

பூச்சியை அணைக்கிறது..

வாசம் சுமந்த காற்றை

வெளியேற்ற வீசி அறைந்து

ஓசையெழுப்புகிறது ஜன்னல்

அறையின் நிசம்பதம் கலைய - உதிக்க

புறப்படுகிறான் உறக்கம் கலைந்த கதிரவன்...

இங்கணம் நான்

2011-11-07T13:35:00.000+05:30

இங்கணம் நான்

அன்றாடம் ஒரு கதை சொல்ல

பிறக்கிறது புது காரணம் ஒன்று

மொழிந்து முடிச்சவிழ்பதற்குள்

முடிந்து போகிறது பொழுது..

அவரவர் பேச ஆயிரம் இருக்கிறது

அரசியல் சமூகம் உத்தியோகம்

உதவி தத்துவம் ஞானம்

அறிவுறை கேள்விகள் சந்தேகம்

கவிதை கட்டுரை இலக்கியம்

ஆங்கிலம் அயல் நாடு கட்டுப்பாடு

சினிமா பொது என அலசுகையில்

நான் மட்டும் எட்டி நின்றே

வேடிக்கைப் பார்க்கிறேன்

இவை யாவும் எனக்கு வருவதில்லை

என்பதாலா எனக்கு புரியவில்லை

பொழுது போக்காய் பேசவும்

கொள்கையாய் செய்யவும்

எத்தனையோ இருக்கு

பொழுதே இல்லாத எனக்கு

புன்னகை கூட விதிவிலக்கு..

தோழி..

2011-11-06T16:57:00.000+05:30

தோழி

உனக்காக கவிதை

எழுதும் போது

நீ என் காதலியாகிறாய்

கண்ணீரின் காரணம்

சொல்ல என்னை

அழைக்கும் போதெல்லாம்

தோழியாகிறாய்

நீயும் நானும்

பார்த்தும் பேசாமல்

இருக்கும் போது

எனக்குள் மேலும்

நெருக்கமாகிறாய்

நம் அன்பின் விகிதம்

இன்னும் ஆணித்தரமாய்

நாம் கணக்கிடவில்லை

நூற்கண்டின் நுனி முனை தான்

நமக்கான இன்றளவு அறிமுகம்

போதுமடி இதுவே

உன்னை நான் புரிந்துக் கொள்ள...

ம்ம் - 8

2011-11-04T17:08:00.001+05:30

நிச்சயமாய் தெரிகிறது அது ஒரு தேவகரங்கள் தான்..ஆத்திரமில்லை அவசரமில்லை காமவேகம் துளியும் இல்லை.தாய்மையில்லை அந்த அரவணைப்பில் அடைக்க்காக்கும் தன்மை இருந்தது..மிகவும் வெதுவெதுப்பான அணைப்பு இறுக்க அணைக்கவேயில்லை.மிகவும் அருகிருக்கிறேன் நான்..இருந்தும் போதாமல் மேலும் இடித்து சேர்த்து முகம் பதிக்கிறேன் மார்பில் இன்னும் இன்னும் நெருக்கமாய்..அணைத்திருந்த கைகளின் ஊடே வழிந்தோடி என்னை நனைக்கிறது அன்பும் காதலும் பாசமும் நிறைவும் முழு மனதாய்...அடுத்த அணைப்பில் அந்த தேவ கணங்கள் கிடைக்குமா தெரியாது.உயிர் ஜனிக்க போதுமாய் இருந்தது அந்த கதகதப்பு..உலகம் மறக்கவே செய்தது.இதழ் குவித்து இட்ட முத்தங்களில் உணர்ச்சிகள் விழிக்கவில்லை உணர்வுகளை ஜெயித்தது அம்முத்தங்கள்..வெற்றுடல்களின் உரசல்களில் தீப்பொறி மட்டும் பிறக்கும் என்பதன்றி அமைதியும் முழுமையும் கிடைக்கும் என்பதை உணர முடிந்தது..உடல் உறவு கொள்ளும் உரிமை கொண்ட ஒரு ஆணின் அணைப்பு வேண்டுமானால் ஒரு காமக்குளியலில் எரிந்து போகலாம்..மனதுக்கு பிடித்த ஒரு ஆணின் அணைப்பு சுகம் வாழ்க்கையில் பல நீண்ட ஆண்டுகளுக்கு பிறகு என்னை மறந்து உறங்குகிறேன் அந்த கரங்களுக்குள் மார்பில் புதைந்து....

சரவணப் பொய்கையில் நீராடி உனை தந்தருள் என்றேன் முருகனிடம்...இன்னும் என்ன என் ரிங் டோன் கேட்டு விழிக்கிறேன் கனவிலிருந்து....

என் எண்ணங்கள்...

2011-11-02T20:44:00.000+05:30

உருக்கி தட்டி

செதுக்கி வடிவமைத்து

இப்படி தினம் தினம்

எண்ணங்களை பாராமரிக்கும் பணி

என் சிற்றறிவுக்கு..

உருவம் கொடுத்து

ரசித்து பார்ப்பேன்

என்னைப்பார்த்து சிரிப்பதாய்

இருந்தால் மேலும் செப்பனிடுகிறேன்

மன நிலையின் பார்வையின் பொருட்டு

எண்ணங்களை கணிக்கிறேன்

எப்போதும் போல் இருந்தால்

சரியில்லையோ என சிதைக்கிறேன்

சிற்பி நான் தர நிர்ணயத்திற்கு

தகுதியானவளா? என்னை பார்த்து

நானே கேட்கும் கேள்வி

இல்லை என புரியும்

ஒவ்வொரு தவறான கணிப்பின் போதும்

வெள்ளேந்தியா? விவரமில்லையா?

இதில் என் சேர்க்கை எது

முட்டாள் என தெளிவாய் தெரியும்

பொய்யை போர்த்தி

பகட்டாய் தெரிகிறேன் வெளிச்சமாய் நான்

தெளிவாய் குழம்புவதில்

எனக்கு நானே நிகரானவள்

எதற்கு இந்த நீள உரை?

ஆமாம் எதற்கு? எழுதிவிட்டேன்

இனி அழிக்க மாட்டேன்

யாரும் விரும்பி படித்தாலும் சரி

படிக்காவிட்டாலும் சரி

எப்போதும் என்னை எனக்கு பிடிப்பதால்

என்னை அழித்துக் கொள்ள

நான் எண்ணியதில்லை

என் எண்ணங்கள் என்னை

பராமரிப்பவை அவற்றால்

நான் செழித்தாலும் சிதைந்தாலும்

அவைகளையும் எனக்கு பிடிக்கும்

ம்ம் - 7

2011-11-02T06:25:00.000+05:30

கனவொன்று மாலையாகி
மடிசாயும் நேரம்
உயிர் தீண்டி எனை உனை
நாமாக்கும் தேகம்

சேமித்த ப்ரியங்கள்
செலவாகும் தருணம்
நினைவுகளை இனி
சேர்த்து வைக்க
நெஞ்சில் இடம் கேட்கும் காலம்

தீராத காதல்
வழி மொழியும் வழி
தேவையின் அர்த்தம் சொல்லும்
திகட்டாத தீர்வு

மொழிகளற்ற பரிபாஷைகள்
உயிர்த்தெழும் தொழ..
கவிதை ஒன்று காதல் வேண்டி

காத்திருந்து காத்திருந்து
வீணான காலமும்
விரயமான மாலையும்
மறுபிறப்பு தேடும் வேளை

அவன் ஒரு வார்த்தையின் பொருட்டு
வாழ்க்கை மீண்டும்
வாசல் தெளித்து கோலம் போட்டு
புலரும் பொழுதுகளுக்காக காத்திருக்கு..

இதோ பனித்துளியின் படர்வு
அவன் பாதம் பட்டுச் சரிய.. !!

மழை நாளில்..

2011-11-01T06:45:00.000+05:30

மேகத்தை குளிரூட்டி

இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருக்கிறது காற்று

நனைந்த பூமியோ

வெடவெடத்துக் கொண்டிருக்க

நாணமேயின்றி மறைந்திருந்து

ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறான் சூரியன்

சோம்பலாய் படுத்தேயிருக்கிறது

மரம் செடி புல் பூண்டு என யாவும்

ஐந்தறிவும் ஆறறிவு மட்டும்

பசிக்கும் தாகத்தும் பணியாற்ற வேண்டி

சுரத்தையின்றி நடமாட்டம்

விழித்து பார்த்து விடிந்தது தெரிந்தும்

உறக்கம் கலைய மனமில்லை

தொடர்ந்து தூங்கவும் வழியில்லை

போர்வையில் புதையுண்ட சுகம்

ம்ம் பூமியின் சுழற்சியின் படி

நான் எழுந்திருக்கவே வேண்டும்

சூடாய் ஒரு டீ அல்லது

சுவைக்க அவன் இதழோ இருந்தால்

தேவலாம் தான்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்

டீக்கு மட்டும் தான் கடை

சுவைக்க நாள் குறிக்கும் வரை

இருக்குமா இந்த மழைக்காலம்?

ம்ம் - 6

2011-10-27T21:44:00.002+05:30

அழகே அறிவே

எப்படி கொஞ்ச?

பெயரா விழியா

எதைப்படிக்க?

சொல்ல செயலா

எதை ரசிக்க?

அமுதா தேனா

எதை பருக?

விரலா நாசியா

எதில் சீண்ட?

முதுகா கழுத்தா

எதில் துவங்க?

இதழா செவியா

எதை ருசிக்க?

காயமா வடுவா

எதைத் தர ?

போர்வையா பார்வையா

எதில் மறைக்க?

துள்ளலா துவண்டலா

எதில் அடங்க?

இரவா பகலா

எதில் உறங்க?

முத்தமா மயக்கமா

எதை கேட்க?

தடுக்கவா மறுக்கவா?

எப்படி நடிக்க?

இயக்கவா இயங்கவா

எதில் இருக்க?

போதுமா வேண்டுமா

என்ன கேட்க?

நான் பிழையில்லை..

2011-10-22T22:49:00.002+05:30

நான் பிழையுமில்லை

பிதற்றவுமில்லை

தந்திகள் எதுவும் அறுபடவில்லை

நாள் குறிக்கப்படாமல்

ஒத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கிறது கச்சேரி

நீ இசைப்பாய் நான் இசைவேன்

ராகங்களில் ஈனஸ்வரமானேன்

ஸ்ருதி லயத்தில் நான்

மோன நிலையானேன்

ஓங்கார இசைக்கூட்டி ஈருடல்

கூடும் தடாகத்தில்

தண்ணீரில் தாமரை நான்

காம்போதியில் அரங்கேற்றம்

கானக்கால இரவுகள்..

எத்தனை இசையிருந்தும்

நான் யாழிசையாகவில்லை

பிண வாசம்..

2011-10-21T20:38:00.000+05:30

எதேச்சையாய் ஆற்றை கடக்கையில்

பிணம் எரியும் வாடை முகச்சுளிப்பின்றி

முகர்கிறேன் மணக்கிறது

உடல் கருகி உருகும் வாசம்

என்னை அருவெறுப்பாய்

நோக்கும் கண்களைப் பற்றி

எனக்கு கவலையில்லை

நாளை நானும் என்பதால் அல்ல

நான் உருகுவதை என்னால்

முகரமுடியாதே என்பதால்

இது குரூரம் அல்ல ரசிக்கிறேன்

வாழ்க்கையின் கடைசி சொட்டு

அழிவையும் நான் ரசிக்கிறேன்

எத்தனை ஆசைப்பட்டது இவ்வுடல்

இன்று ஆன்மா தொலைந்தது

அழுகி கருகி உருகி இதைக்கண்டு

ஏன் நான் முகம் சுளிக்க வேண்டும்

எரியும் நிலையிலும் ஆணவம்

முறுக்கேற எழும்பி நின்று

வாழ்ந்த போதின் கர்வத்தோடு நிமிர

தட்டி அடக்குகிறான் முடிந்து போ என்று..

இதோ மண்ணுக்குள் அஸ்தமிக்க போகிறது

சூடான சாம்பல் அடுத்த ஜென்மத்துக்கு

வித்தாய் உரமாய் வாழ்ந்த அடையாளமான

உடல் தொலைத்து...

தனிமை..

2011-10-20T21:05:00.001+05:30

மின்சாரமற்ற வெளி நிலா வெளிச்சத்தை வாங்கிய தென்றல் கருப்பான வானத்தை காதலிக்கும் நட்சத்திரங்கள் ஊரடங்கிய வேளை தனியாய் ஒரு நடைப்பயணம் நிழலோடு பேசிக்கொண்டு..
தவளையின் சத்தம் இரவின் அமைதியை கெடுப்பதாய் இருந்தாலும் இந்த நிசப்தம் அதையும் இரசிக்க வைக்கிறது..ஒன்றைப்பார்த்து இன்றொன்று என குரைக்கும் நாய்கள்..

இன்றைய நிகழ்வுகளை அசைபோடுகையில் எதையும் ஏந்த மறுக்கிறது மனம்.வேண்டாம் எந்த சிந்தனையும் வேணாம் இந்த இரவை ரசின்னு சொல்ல.மனதை செலுத்த பிடிச்சிருக்கு காற்று தழுவும் அந்த நடைப்பயணம். சற்று நேரத்தில் சில்லென்று ஆனது கைகளும் காற்றறைந்த முகமும்..லேசா மனசை மாற்றுவதாய் இருக்கிறது அந்த ஈர உணர்வு.தலை சிலிர்த்து உதறிய போதும் வேதளாமாய் வந்தமற்கிறது..கரம் ஒன்று கை கோர்ப்பதாய் தோன்ற ம்ம் வெறும் தோன்றல் தான் தனித்து தான் இருக்கிறேன் நான். ஆனால் தோன்றியதும் ஒரு கதகதப்பான இதம் தொற்றிக்கொள்ள கைகளை கட்டிக் கொண்டு என்னை நானே அணைத்துக் கொள்கிறேன் காற்றும் உடன் அணைந்து போகிறது..

இரவுகளை உதறவும் முடியலை உணரவும் முடியலை அர்த்தமற்ற சிலாங்காகிதம் எனக்குள்.சேலை தலைப்பை இழுத்துப் போர்த்திக் கொள்கிறேன் குளிரவில்லை..அந்த மாயக்கரம் அணைத்துவிடுமோ என்ற அச்சம்.அனிச்சையாய் இடது கரத்தின் தோள்பட்டையை தடவுகிறது வலது கை..தீடீரென்று சுவாசத்தின் சூடு அதிகரிக்க திரும்பிவிடுவோமா என நினைச்சாலும் நிழலோடு பேச ஆரம்பிக்க எண்ணி அதை மிதித்து அதன் மெளனத்தை கலைக்கிறேன். ஏன் நீ மட்டும் என்னை தொடர்கிறாய் என்று கேட்க நான் தொடரவில்லை உன்னை நீ விடவில்லை என்னை என்று ஏளனம் பேசுகிறது நிழல்..திரும்ப நினைக்கையில் தனிமை அச்சுறுத்திகிறது தீர்வற்ற நிரந்தரம்...

நீ நான் நம் கவிதைகள்..

2011-10-18T21:41:00.001+05:30

” ம்ம் “ மில் ஆரம்பித்த வம்பு இதோ நண்டும் சிண்டுமாய் அவனை மாதிரியே நாலு வாண்டுங்க..அந்த மூக்கும் கண்ணும் நாலுக்கும் அவனையே மாதிரியே தான்..ஆரம்பத்தில் ரொம்ப பயந்தேன் வேணாங்க ஒன்னோ இரண்டோ போதுமுன்னு ஆனால் ஏண்டி நான் சம்பாதிக்கிறேன் வளர்க்கிறேன்னு சொன்னார்..யாராவது பார்த்தால் எவ்வளவு சொத்து இருக்குன்னா கேக்காறாங்க எத்தனை பசங்கன்னு தானேன்னு கேப்பாங்கன்னு நிறைய சமாதானங்கள் சொல்லி எழுதப்பட்டவை தான் இந்த நான்கு கவிதைகளும்..சமத்து அழகு குறும்பு துறுதுறுன்னு எல்லாம் அவரை மாதிரியே..இந்த தங்கங்களை பார்க்கும் போது இன்னும் அவர் மேல் ஆசை அதிகமாத்தான் வரும் இன்னும் இரண்டு கவிதைகள் கூட எழுதலாமான்னு....

ஆனால் சும்மா இல்லைங்க இவங்க ஐந்து பேரை சமாளிப்பது என்பது எனக்கு ஒரு சேலஞ் மாதிரி..இவங்க செய்யற அட்டகாசமும் குறும்பும் இரசிக்க அழகாய் இருந்தாலும் தொரத்தி விடனுமுன்னு தோனும்,,இருந்தாலும் மனசுகுள்ள ஒரு இனம் புரியாத சந்தோஷம்..சிரிச்சி விளையாடி பொருளை போட்டு உடைச்சி எனக்கு தெரியாமல் மறைச்சி இப்படி எல்லாமே எனக்கு வரம்,,இதில் என் ஐந்தாவது குழந்தை இவர் தான் என் செல்லம்..இவரோட மார்பில் சாய்ந்து தூங்கும் உரிமையை நான் என் குழந்தைகளுக்கு கூட விட்டுக்கொடுக்கலை..: ”என்னடா” ன்னு என்னை கேட்டும் போது அப்படியே உருகிப்போயிடுவேன்..அந்த ஒரு வார்த்தை தரும் சுகத்துக்கே ஏழு ஜென்மம் எடுக்கலாம் அவர் மனைவியாய் மட்டுமே..அப்பா மடியில் தூங்க போட்டியிடும் புள்ளைங்களை பார்த்தால் அப்படி என்ன இருக்கு இவர் பேச்சிலும் அரவணைப்பிலுமும் என யோசிப்பேன்..இவரைப் பார்த்தா முதல்ல பயந்தேன்னு இப்ப நினைப்பேன்.

சமயத்தில் அவர் குழந்தைகளை கொஞ்சும் போதும் கொஞ்சம் பொறாமையாவும் இருக்கும் எனக்கான அன்பும் சேர்த்து பறிமாறிவிடுகிறாரோன்னு..என்னங்க நீங்களும் வாங்க சாப்பிடுவீங்க குழந்தைங்க கூடவேன்னு நான் கூப்பிட முதல்ல குழந்தைகளுக்கு கொடுன்னு சொன்னார்.இல்லைங்க பெரியபுள்ளைங்க அவங்களே சாப்படறாங்க சின்னதுங்களுக்கு நான் ஊட்டிவிடறேன்னு சொன்னதும் ஏண்டி என் செல்லங்களுக்கு நான் ஊட்டி விடறேன்னு அவங்களுக்கு ஊட்டி விடும் போதும் என் காதல் இன்னும் ஆழமாய் புதைக்கப்படுகிறது இதயத்துக்குள்,,எத்தனை பேருக்கு வாய்க்கும் இதென்று..சரி நீங்க சாப்பிடுங்கன்னு சொன்ன போது எனக்கு நீ ஊட்டிடுன்னு சொன்ன போது பசங்க எதிரில் வெட்கமாய் இருந்தாலும் பிடித்திருந்தது..

சூடானசாதத்தில் பருப்பில் கொஞ்சமா நெய் விட்டு பிசைந்து முதல் வாய் ஊட்டும் போது விரல்களையும் சேர்த்து தின்னுவான் ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ன்னு மெதுவா சொன்னாலும் பிடிக்கும் அந்த செல்லக்கடி..அடுத்த வாய் ஊட்டும் போது விரல்களை விடாமல் கடிச்சபடியே சிரிப்பான் நாலு பசங்க ஆனப்பிறவும் இந்த வெட்கம் எங்கிருந்து தான் வருதோ கடவுளே இவர் கண்ணை பார்க்கும் தைரியத்தை எப்பத்தான் எனக்கு தரப்போறன்னு மனசுக்குள்ள பேசிக்குவேன்..அவன் சிரிப்பு ஆயிரம் காதல் கவிதை சொல்லும் அந்த நொடி..மூன்றாவது வாய் ஊட்டும் போது ஒவ்வொரு விரலாய் பிடித்து நாக்கால் சுண்டும் போது சீ போடான்னு சொல்வேன்,,அடுத்த வாய் எடுக்கும் போது அவன் எனக்கு ஒரு வாய் ஊட்டிவிட வேணாம் போங்க நானே சாப்பிடறேன்னு சொல்வேன் வெட்கத்தில் நனைந்து..உப்பில்லாமல் தயிர் சாதம் கேட்பான் ரசித்து சாப்பிடுவானா இல்லை ருசித்து சாப்பிடுவானா தெரியாது என் உயிரை மட்டும் உடன் தின்வான்,,வேணுமுன்னே தயிரை அவன் உதடுகளில் பூசுவேன் அதை என் உதட்டால் துடைக்க சொல்வான்,,தேன் போட்டு பிசைந்ததாய் இனிக்கும்..எங்கிருந்து கொண்டு வந்தான் இத்தனை காதலை எனக்களிக்க..இறைவான்னு அவனை நினைப்பது தவறேயில்லை இத்தனை சந்தோஷங்களை எனக்களித்த தேவன் அவன்,,,தண்ணி குடிச்சி சேலை தலைப்பில் வாய் துடைத்து செல்லும் போது என்னையறியாமல் கண் கலங்கும்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்ம்...மனசு என் தங்கம் என் செல்லம் என் பட்டு என் அழகு என் அறிவுன்னு கொஞ்சும்...போதும் போல் தோனுது வாழ்க்கை இந்த சந்தோஷ துளியின் நுனியில் உயிர் பிரிந்தால் என்னன்னு?

****************************************************************************************************************************************

என்னங்க என்னங்கன்னு கூப்பிடறவ அவனை அவன்னு சொல்றேனேன்னு பாக்கறீங்களா ”ங்க” இது மரியாதைக்குரிய வார்த்தை மட்டும்ல்ல உறவின் நெறுக்த்தை சொல்றதும் இது தான்..இப்ப அவன் அவன்ன்னு சொல்றேனே என் அன்பின் மிகுதியின் வெளிப்பாடு...

ம்ம் - 5

2011-10-16T19:34:00.000+05:30

நீயற்ற வேலைகளில்

கொஞ்சிக் கொள்ள

உன் குறும்புகளை

தந்து சென்றாய்

உன் குரல் கேட்கும் அன்று

மட்டும் குயில் தோப்பாய்

என் தேகம்...

காலைவணக்கத்துடன்

முடிந்துவிடுகிறது

அன்றாடம் உன் கணக்கு

அரவணைப்பற்ற இரவுகளோடு

நான்

விழித்திருந்த இரவுகள்

தேர்வேயின்றி தோற்றுப்போனவை

ஆக்கியழித்தலுக்கென

எனக்கான பிரம்மாவாய்

உன்னைப் படைத்தான் பிரம்மன்.

மனதோடு பேசி....

2011-10-15T17:14:00.000+05:30

சேர்த்து வைத்த இளமையை
செலவழித்துக் கொண்டிருக்கிறது காலம்
மனதோடு பேசி பேசியே
மடிந்துக் கொண்டிருக்கிறது ஆசைகள்

கூடென எண்ணியே
பிரவாகமாய் ரத்த ஓட்டம்
அதற்கும் புரிகிறது போல...
ஐம்புலன்கள் அத்தனையும்
ஆசைகளை தேக்கும் கிடங்கென..
.
கண்ணுக்கு எட்டியதெல்லாம்
கருங்கற்களே...

எத்தனை எண்ணிய போதும்
இயல்பாய் இருப்பது போல்
நடித்து நடித்து தோற்றம்
மறைந்து சுயம் தேடும் பறவையாய் நான்

துணையிருந்த எழுத்தும் ஏனோ
எழுத துணை வர மறுக்கிறது
புலம்பல் காதலுக்காய் அல்ல..
கனிவுகளுக்கு கனவுகளுக்கு

கானல் நீர் குன்றி கண்ணீர் வற்றி
எனக்கும் ஒரு காலம் வர வேண்டும்
என வேண்டும் என்னை உனக்கேனும் புரிகிறதா?

இதயம் தட்டும் கனவே
அன்றாடம் வா கனவில் மட்டும்
நீ இங்கு சுகமே நான் அங்கு சுகமா?
உன்னை தேடிய எனக்கு
இன்று சொல்லிய சமாதானம்..

நீ வாசித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறாய்
மனதை என.

நீ நான் தேவதை...

2011-10-13T21:43:00.004+05:30

தூங்கறதப்பார் ராக்ஷசன் தூங்கும் போது கூட திமிரின் துணை வேணும்... நேரம் கெட்ட நேரத்தில் மின்சாரம் துண்டிப்பு..முகத்தில் துளிர்த்திருக்கும் வேர்வையை முந்தானையில் பைய துடைத்து அப்படியே என் முகத்தில் ஒத்திக் கொள்ளும் போது திருடன் தூக்கத்திலயே என்னைப் பார்த்து சிரிக்கிற மாதிரி இருக்கும்.ஜன்னலை திறந்துவிட மிகச் சுமாராய் தான் காற்று..

தூங்கும் போதும் ராஸ்கல் அழ்கு தான்...மூக்கப்பாருன்னு மனசு என்னைக் கேட்காமலேயே கொஞ்சுது உன்னை...ஜன்னலை திறந்து விட சுமாரான காற்று தான்..உடனே ஞாபகத்துக்கு வந்தது நேற்று மாலை சின்ரல்லா தேவதைங்களான்னு கேட்டப்போது யார்ம்மா சொன்னது அது பேய்ன்னு சொல்லிச்சி இப்ப தூங்கும் இந்த செல்லப்பிசாசு..அப்பறம் தான் தெரிந்தது சின்ரல்லா யாருன்னு..ஒரு வேளை நிசமாவே பேயா இருந்திருந்தால் இப்ப கூப்பிட்டு நிப்பாட்டனுமுன்னு தோனிச்சி...

இவன் தூக்கம் கலையாமல் தூங்க என்ன பண்ண யோசிக்கிறேன்..இதோ நினைவை தொட்டுச் சொல்கிறாள் வெள்ளையுடை தேவதை..உடனே வரச் சொல்லி அழைக்க இதோ தேவதை வந்துவிட்டாள்.. கருப்பு துணியோடு போய் கதவை திறக்க என்னைப் பார்த்து சிரிக்கிறாள் தேவதை.. தேவதை அழகு தான்..என்னை விட அல்ல..இது என் நெனனப்பு..சரி கண்ணை கட்டு என்பது போல் கண் மூடிய தேவதையை வியப்பாய் பார்த்தபடியே கண்ணை கட்டி அவன் உறங்கும் அறைக்கு அழைத்து வந்து படுக்கைக்கு சற்று தூரம் நிப்பாட்டுகிறேன்.. ராணியாய் தேவதைக்கு உத்தரவு இடுகிறேன்..உன் சிறகுகளால் விசிறி விடு வேகமும் நிதானமும் அற்று மிதமாய் அசைத்தால் போதும் திரும்பிப்படுக்கும் அளவு காற்று வீசி தொந்தரவு பண்ணாதே! நொடிக்கு இருமுறை என்ற கணக்கில் மிக இதமாய் அசைக்க வேண்டும் உன் சிறகுகளை..கிட்ட செல்லாமல் எட்ட இருந்தே வீசு உன் சிறகுகள் தவறியும் தீண்டாதவாறு என..இப்பவும் சிரிக்கிறாள் தேவதை..

என்னையோ அல்லது என் நீல நிறச் சேலையை மட்டுமே போர்த்தி படுப்பாய் இப்ப இந்த தேவதை இருக்கும் வரை இரண்டும் இல்லை சமையலறையில் கொஞ்சம் வேலை இருக்கு முடிச்சிட்டு வரேன் தங்கமுன்னு சொல்லி மெதுவாய் முத்தமிட நீ தொட்டால் மட்டும் விழிக்க மாட்டாராக்கும் இது தேவதை..கண்ணை கட்டியும் எப்படி ஒரு வேளை முத்தச் சத்தம் கேட்டிருக்குமோ... சீ போடி எனச் சொல்லி நான்.....................

நீ நான் நிலா..

2011-10-11T21:47:00.000+05:30

நீ நான் நிலா :

என்னைக்கு ரசிக்கப்போறோம் நம் வீட்டு மொட்டைமாடியில் இந்த அழகு நிலாவையும் அதன் தோழிகளான நட்சத்திரங்களையும்..இது காதலோ கடிதமோ தூதோயில்லை நான் உன்னிடம் நேரடியாக பேசிக் கொண்டிருக்கிறேன்.உன்னை பார்க்கனுமுன்னும் என் மடியில் நீ படுத்துகிட்டே கதை பேசனுமின்னும் மனசு துடிச்சாலும் ஒற்றை நிலவையும் உடன் இருக்கும் நட்சத்திரங்களையும் பகுதி பகுதியா பிரிச்சி எண்ணி மறந்து சில்லுன்னு அடிக்கும் காற்றில் கலைந்த முடியை விலக்கி நல்ல காத்தில்லன்னு சொல்லும் போதும் இன்னும் கொஞ்சம் பக்கம் வந்து உக்கார மாட்டியான்னு மனசு ஏங்கும். மெதுவாய் இந்த வெளிச்சத்தில் உன் முகம் பளிச்சின்னு இருக்குன்னு சொல்லும் போது ஜடம் ஜடம் இதை கூட ஐந்தடி தூரமிருந்து தான் சொல்லனுமான்னு நினைக்கனும். எத்தனை இருக்கு இரசிக்க பேச படிக்க நேசிக்க செய்ய இப்படி சொல்லுவாங்க ஆமாம் தான் எல்லாம் முடியும் உன் கண்களை பார்த்த பிறகு..பிறகு என்ன முடியுமுன்னு இப்ப கண்டிப்பா சொல்லமுடியாது. ரசிக்க இருக்க எல்லாவற்றின் அருகிலும் நீ இருக்கனுமுன்னு தோனும்..உன்னோடு சண்டை போடும் போது சத்தம் போட்டு வான்மேகத்தை கலைக்கும் கண்ணாடி வலையல்கள் மல்லிகை வைக்காவிட்டாலும் உன் வாசம் சுகமுன்னு சொல்லனும்.ஏங்கன்னு கூப்பிட்டால் என்னன்னு கேட்பாய் ஏங்கன்னு மறுபடி கூப்பிட்டால் என்ன்னன்னு மறுபடி கேட்பாய் ஏங்கன்னு மீண்டும் கூப்பிடுவேன் என்னடின்னு நீ கேட்கும் போது ஒன்னுமில்லை சும்மா கூப்பிட்டு பார்த்தேன்னு சொல்வேன்..ஏன் இப்படி? உன்னையே சுற்றி சுற்றி வர மனசுக்கு ஒரு முத்தம் கொடுத்தால் என்னவாம்?...தூக்கம் வரலை சீக்கிரம் வாங்க..உங்களுக்கு பிடித்த நீல நிறச்சேலை கண்ணாடி வளையல் மல்லிகைப்பூ வச்சிருக்கேன்..இன்னைக்கு நிலாச்சோறுட்டுவேனாம் என் தங்கத்துக்கு.. காத்திருக்கேன் மேகமே கலைந்துபோ என்னுள் இப்படி உன் நிலா

முகச்சட்டை...

2011-10-10T11:46:00.002+05:30

ஒற்றை மல்லிகையில் ஒட்டியிருந்த
ஒரு சொட்டு மழை நீரை
மலரைப் பறிக்காமல் அப்படியே
இதழ் வைத்து பருகினேன்..

நேற்றிரவு பெய்த மழை
கழுவிச் சென்றிருக்கிறது தேன் துளியை..
என்னை வித்தியாசமாய்
பார்த்தாள் எதிர்வீட்டுக்காரி
எனக்கு வெட்கமில்லை
நான் வீதியில்அருந்தியது தேனையல்ல
மழைத்துளியை தான்...

சொல்லும் எல்லாவற்றையும்
காதல் காமம் என காரணம் வைத்துபேசினால்
அதற்கு பதில் அளிக்க என்னிடம் நேரமில்லை
நான் என்றும் முகத்துக்கு சட்டை அணிவதில்லை

நானாக நாமில்லை.

2011-10-07T07:26:00.002+05:30

நிலவொளி
குழலிசை
கடல்
மாற்றமில்லா
அதே ஆர்பாட்டம்

நிலவொளி
குழலிசை
நதி
அதே சீரான ஓட்டம்

நிலவொளி
குழலிசை
குளம்
கல்லெறிந்தாலும்
சிதைந்து தெளியும்

நிலவொளி
குழலிசை
நான்

சலனம்

சபலம்
கூச்சல்
குழப்பம்
காமம்
குரோதம்
வன்மம்
மிருகம்
பொறாமை
தொலைதல்
தேடல்
ஆணவம்

விடியல்
சூரியன்
குழலிசை
நான்

நடிகன்
சாரசரி
மனிதன்
சுய நலம்
கடமை

தியானத்தில்
தொலைய முடிவதில்லை
முடிவற்ற இந்த
சிக்கல்களில்..

இருப்பினும்
பிடித்து தான் இருக்கிறது
மனிதனாய் வாழ...

உஷ்...

2011-10-05T18:03:00.007+05:30

கள்வன் டா நீ

இரவு..

ரசிகன் டா நீ

காது..

இம்சைடா நீ

இதழ்..

தேனீ டா நீ

நாக்கு..

தென்றல் டா நீ

நாசி..

முரடன் டா நீ

காயங்கள்..

உடும்பு டா நீ

கைகள்..

ஊனடா நீ

உடல்..

கலைஞன் டா நீ

உணர்ச்சி..

காதல் டா நீ

கால்கள்..

என் முழுமுதலடா நீ

உயிர்..

கவிதையே.. ம்ம் - 4

2011-10-04T19:48:00.000+05:30

என் ப்ரியங்களை

சேமித்துக் கொண்டிருக்கிறது

பேழை..

வற்றிய நதியில்

நீராய் எனக்கான ஈரத்தோடு மணல்..

முத்தாகி கொண்டிருக்கிறேன்

சிப்பிக்குள்..

என்னை கவிதையாக்கி கொண்டிருக்கிறாய்

தமிழால்..

குன்றுகளை சுமந்து மலையாய்

என்னை குகைக்குள்

பத்திரப்படுத்தி நீ..

சூரியனை நேசிக்கும்

முதல் பனித்துளியாய் நான்..

கவிதையே .. ம்ம் - 3

2011-09-30T18:34:00.000+05:30

புகைப்படத்தில்

பறித்த உன் பார்வையை

குளியல் அறையில்

விடுவிக்கிறேன்

நினைத்தது போதும்

கொஞ்சம் நனைந்தும் கொள் என்று

அணைக்க துடித்து

ஆறுதலாய் தழுவி மட்டும்

செல்கிறது பார்வை

பட்டுச் சென்ற இடமெல்லாம்

பார்வையின் சுவடுகள்

வந்து சென்ற தடம் மட்டும்

கனவாகவே இன்னும்..

கவிதையே .. ம்ம் - 2

2011-09-28T11:37:00.004+05:30

எழுதியும் அழித்தும்
படித்தும் பார்த்தும்
தேடியும் களைத்தும்
புலம்பி தெளிந்து
சமாதானமின்றிஎத்தனை முறை
அறைந்து சாத்துவது
கீறீச்சென்ற ஒலியோடு
மூடி திறக்கிறது வாசல்கதவு

தூது போக வார்த்தைகள்
மறுக்கிறது உன்னிடம்
தோல்வி காண துணிவின்றி
சேமித்த குரலின்
ஒலிமட்டுமே
சுவாசம் தந்து கொண்டு
மெத்தனமாய் சிரிக்கிறாய்
புகைப்படத்தில்
உன்னிடம் தானடி
விட்டு வந்திருக்கிறேன்
என்னை என்று.

கவிதையே.. ம்ம் - 1

2011-09-26T17:53:00.004+05:30

முதல் துளி மழையா நீ?
சிலிர்த்து குளிர்ந்து
உயிர் துடிக்கிறதே !

பூக்கும் அரும்பின்
முதல் தருணமா நீ?
வாசம் உடலை நனைக்கிறதே!!

வீசும் காற்றின்
இளந்தென்றலா நீ?
தொட்டதும் தேகம் விழிக்கிறதே!!!

மாலை வேளையின்
முதல் வெளிச்சமா நீ?
நிலவும் வெட்கத்தில் மிதக்கிறதே!!!!

உதிக்கும் சூரியனின்
உபரிக் கதிரா நீ?
கண்களில் ஒளி வெள்ளம் பாய்கிறதே!!!!!

கவிதைகளின் முதல் காதலனா நீ?
வார்த்தைகள் உன்னிடம்
வரம் கேட்டு நிற்கிறதே!!!!!!

இன்று நான் தீட்டாம்

2011-09-25T11:56:00.005+05:30

இன்று நான் தீட்டாம்
விலக்கி வைக்கிறது
தோட்டத்து பூச்செடிகள்
கொல்லைபுறத்து துளசி செடி

காலையில் குளித்ததும்
ஏற்றும் குத்துவிளக்கு
ஊறுகாயை தீண்டாதே
மொத்த இடமும்
சுற்றித் திரிந்து

தொட்டு வைக்காதே
படுத்த இடத்தை கழுவி
பாயை அலசி போடு
தட்டையும் கிளாசும்
தனியா வை......

இன்னுமா குளிக்கிற
நேரமாகுது சீக்கிரம் வந்து
மத்த வேலைகளை
முடிச்சி கிளம்பு
நேரமாகுதுல்ல....

அன்று பாட்டி
அடுத்து அம்மா
இன்று மாமியார்....

சமையல் அறைக்கும்
இன்னபிற வேலைகளுக்கு
மட்டும் விதிவிலக்காம்

கவிதை என் காதல்..

2011-09-19T18:08:00.005+05:30

கவிதை சிறகை விரிக்கிறேன்

என் காதல் உன்னை கண்டுவரச் சொல்லி....

கவிதைகள் சுகமானவை

ஈரக்கூந்தலின் ஒரு துளி நீர்

பட்டு தெறிக்க விட்டு விடாமல்

அள்ளி அணைப்பானே

அது போல...

கவிதைகள் ஸ்வரமானது

கண் திறக்குமுன்னே

உறங்கிக் கொண்டே சிரிக்குமே

மழலை அதன் சிரிப்பை போல

கவிதைகள் வண்ணமயமானது

பெண்பார்த்து போனவன்

பிடிச்சிருக்கு எனச்சொல்லும் போது

பூக்கும் வெட்கத்தின் வண்ணங்களைப் போல

கவிதைகள் திடமானது

கிடைக்காது என தெரிந்தாலும்

ஓயாது உணர்வைச் சொல்லும்

உள்ளம் போல..

கவிதைகள் புரட்சிக்கானது

எழுதி பாடி வேகம் கூட்டி

உணர்ச்சி கிளப்பி உயிரைக்

கொடுத்து போராடச்செய்யும்

போர்க்களம் போல...

கவிதைகள் இரசனையானது

தென்றல் மேகம் வானவில்

நிலவு சூரியன் வண்ணத்துப்பூச்சி

பூக்கள் பறவை பெண்கள் என

எல்லையில்லாவற்றையும்

எழுதும் இரசிகன் போல....

கவிதைகள் காதல் போன்றது

வாசல்களை தட்டுவதில்லை

இதற்காக வாசல்கள் திறக்கப்படுவதால்

கவிதைகள் காதல் போல...

கவிதைகள் தீர்க்கதரிசிகள்

என்றும் அழியாமல்

உண்மைப்பாட்டினை சொல்லும்

உறைவாளின் கூர்மையைப் போல...

கவிதைகள் இலகுவானவை

கனவில் வரும் வெள்ளையுடை

தேவதைகள் போல....

கவிதைகள் காலம் போன்றவை

சொல்லுவதை சொல்லிவிட்டு

சென்றுக் கொண்டேயிருக்கும்

எந்த எதிர்ப்பார்ப்பிற்கும் காத்திராத

காலம் போல.....

கவிதை பொய் என்பர்

கண்ணுக்கு புலப்படாதோர்...

இதயமே - 2

2011-06-24T10:08:00.014+05:30

எங்கோ தேடி இங்கு கிடைத்தாய்

எதற்கோ இணைந்து ஏனோ தொலைந்தாய்

அறியாமல் நீ சென்றாலும்

அமைதி காத்து நீ நின்றாலும்

உன்னோடான அன்பில்

அஸ்தமித்து நான் போனாலும்

நித்தம் நித்தம் உறங்கும் முதல் நொடி

தட்டி எழுப்பாமல் எழும் கேள்வி

ஏன் தேடி எனை தொலைத்தாய் என..

காரணம் எதுவும் கேட்டவில்லை

கண்ணீர் சிந்தி பலன் இல்லை

வாழ்க்கை என்பதை வாங்கிய பின்

வருவதும் போவதும் நியதி தானே

அன்றாடம் பேசாது போனாலும்

அமைதியாய் உணர்வேன் உன் மொழியை

கண்டும் காணமல் இருந்தாலும்

கலங்கிடும் உள்ளம் அன்றாடம்

உன்னோடான என் காலம்

இன்னும் கடந்த காலம் ஆகவில்லை

அன்றாடம் அதை புதுப்பித்து

நிகழ் காலமாய் நெஞ்சத்தில் உலாவிடுவேன்

நீ பேசாது போனால் என்ன?

உன் பெயரை பார்ப்பதில் சந்தோசம்

அலை பேசி அழைப்பும் குருந்தகவலும்

இனி தொடராதென நான் அறிவேன்

இருக்கும் போதே இணையாதது

இல்லாத போது ஈர்க்காது என அறிவேன்

நீ சிந்திய புன்னகை இன்னும் வாடவில்லை

கொஞ்சிய மொழிகள் வதைக்கிறது

உதடுகள் தொட்டு உரசிய முத்தம் மட்டும்

உயிர் வதை இன்னும் செய்து கொண்டு...

எனக்குள் பேசிடும் மனசாட்சி

எத்தனை கேட்டாலும் புரியவில்லை

எதற்கு கொண்டாய் எனை என்று?

இனி என்று காண்பேன் அறியேன் நான்

மனதை தாங்கும் உயிருக்கு வலிக்க

இந்த கவிதையை தூதாய் அனுப்புகின்றேன்

அறுத்தெறிய முடியா இதயத்தில்

உன்னை எடுத்தெரிய ஏனோ முடியலைடா...

எதை தந்தாய் என அறியவில்லை

ஏன் வந்தாய் என புரியவில்லை

தேட வந்தேன் இன்றோ

இதோ உன்னை மீண்டும் தொலைத்து நிற்கின்றேன்

காதல் இல்லை இது இனக்கவர்ச்சியும் இல்லை இது

சாதல் வரும் முன்னும் சத்தமில்லாமல் எழும் உணர்விது

முடிக்க முடிக்க தொடர்கிறது

முடிவு காண என் கவிதை

கவிதை தேடலில் ஈர்ப்புற்று

ஒரு கவிதையோடு இன்று முற்றுபுள்ளி

என்றாவது நினைவு வந்தால்

நினைத்துக்கொள் நலமாய் இருப்பாளா அவள் என்று

மௌனமாகி விட்டேன்

நீயும் ஊமையாய் இருந்து விடு

உன் இதழ்களை கேட்டதை சொல்

ஒருமுறை என்னை பிடிக்கும்

என அது சொல்லி இருக்கு

இதயத்தை கேட்டதை சொல்

நீ எனக்கில்லை என சொன்னது அது

செவிகளை கேட்டதை சொல்

என் முத்தமும் மொழியும் அதற்கு பிடிக்கும்

விழிகளை கேட்டதை சொல்

என்னை படிக்காமலே பிரிந்தது அது

உன் நினைவுகளை கேள்

அது புரிந்தது நியாமா என?

உன் இரக்கத்திடம் கேள்

என்னிடம் அது இரங்காதது ஏன் என்று?

கண்ணீர் வழி மரிக்கும் உன்னை...

உப்பு தண்ணீர் தானே உதறிவிட்டு செல்

கல்லான பின் கரைந்து என்ன லாபம்

நிலையான வாழ்க்கை நீயாவது வாழ்...

இதயமே...

2011-06-15T21:57:00.004+05:30

எத்தனை இழந்திருப்பேன்
உனக்காக?
எனக்கென நீ இழந்தது
இதயத்தில் ஈரத்தை...
_________________________
கண்கள் பார்க்கும் முன்
காதல் பொய்த்தது
முகவரி அறியும் முன்
முத்தமிட அனுமதித்ததால்..
___________________________
ஆடையென எண்ணி
அணிந்துக் கொண்ட போது
அறியவில்லை
அழுக்காக்கி மாற்றிவிடுவாய் என்று ..
______________________________
கற்பனை தற்கொலை செய்ய
கனவுகள் நின்றது
நினைவுகள் கலையப் பார்த்தால்
நெஞ்சத்தில் இன்னும் நீ..
_______________________________

அழகிய தீவு என்றேன் உன்னை
என்னை தனிமையாக்குவாய் என அறியாமல்..
__________________________________
உன்னை அழைக்கச் சொல்லி
உன்னைப் போலவே அடம் பிடிக்கிறது
என் அலைப்பேசி..
________________________________
என்னை எறிந்த போது
உன்னை ஏண்டா கொண்டு செல்லவில்லை?
__________________________________

மரணம் தாங்கும் இரவுகள்....

2011-06-11T21:03:00.004+05:30

ஆண்மை உணர்த்தாது அணைக்கும் கைகள் உண்டா? அன்பை மட்டுமே கைகளில் கொணர்ந்து வலிக்காது அணைத்து....பலிக்காத கனவுகளுக்கு பழக்கப்பட்டதாய் விழிகளில் கண்ணீர் எப்பவும் போல் சோகம் தாங்கி தலையணை இன்றும் கண்ணீரை உறிஞ்சியபடி...ம்ம்ம்ம்ம் உடன் தூங்கிக் கொண்டிருந்த ரெண்டு பிள்ளைகளையும் மெதுவாய் தடவி முத்தமிட அவர்கள் தொடுதல் உணர்ந்து அசைய தள்ளிப்படுக்கிறாள் உதயா...

மனசு மட்டும் வரப்போகும் நொடிகளை எதிர்க் கொள்ள துணிவின்றி வேறு வழியும் இன்றி அறுவெறுப்பாய் அவஸ்தையை சுமந்தபடி...எத்தனையோ கஷ்டங்களையும் சோகங்களையும் சோதனைகளையும் சமாளிக்க பழகிய மனசு இதை மட்டும் ஏன் ஏற்க மறுக்கிறது. இருப்பினும் விதி தாலிகட்டியவன் மறுக்கவா முடியும் பிடிக்கலைன்னு சொன்னால் ஆயிரம் அர்த்தங்கள் எடுப்பான் சண்டை வரும் இப்படி இன்னும் எத்தனை காலம்? மெளனராகங்கள் ரேவதி சொல்வது போல் கரப்பான் பூச்சி ஊர்வது போல் அறுவெறுப்பு பிடிக்கலைன்னு தெரிஞ்சும்....

கட்டியவனாய் இருந்தாலும் மனதில் அன்பு இருந்தால் தானே..எத்தனை இரவுகள் இப்படி..விலை மாதுன்னு சொல்றாங்களே எனக்கும் அவர்களுக்கும் என்ன பெரிய வித்தியாசம் ஆட்கள் தானே.. இதோ அடுத்த சீரியல் முடிந்தவுடன் வருவான்,,,, ஜடமுன்னு தெரிஞ்சும் மரம் மாதிரி படுத்திருக்கியேன்னு திட்டிக் கொண்டே..... நிமிடங்கள் மட்டுமே கணக்கிடும் மனம்...ம்ம்ம்ம்ம் முடிஞ்சிடுச்சி போல அதான் போயிட்டான்..ம்ம்ம்ம் இதோ உறங்கப்போகிறாள் உதயா அடுத்த இரவுக்கு இப்போது அழுதுக் கொண்டே ஆயுத்தமாகி........

கனவில் மென்மையாய் அணைத்து முத்தமிட்டு தலைவருடுகிறான் முகமில்லா ஆண் ஒருவன்...இந்த பொய் முகம் மட்டுமே அவளது ஆறுதல்..

முத்தம்....

2011-06-06T17:34:00.010+05:30

அவன் முத்தமிட்டு

முடிக்கும் போதெல்லாம்

இதழ்களுக்கு பிரிவு உபச்சாரம்

********************************

இரக்கமற்றவன்

இழுபறி நிலையிலேயே

எந்நேரமும் என் இதழோடு...

*****************************

மின்சார தட்டுப்பாடாம்

இதழால் தீ மூட்டுகிறான்

*******************************

இளைப்பாற முத்தம் கேட்டவன்

களைப்பாற இதழ்கள் பறிக்கிறான்

*************************************
முத்தம் தந்து மூர்ச்சையாக்கி

முதல் உதவி செய்கிறேன் என்கிறான்

****************************************

வறண்ட வானிலையிலும் காய்வதில்லை

அவன் தந்த ஈர முத்தம் ...

***********************************************

சத்தமிட்டு அவனைக் காட்டி கொடுப்பதில்லை

திட்டமிட்டு அவன் கொடுக்கும் முத்தங்கள்

**********************************************

அந்தி கறுத்ததும் அவசர நிலை

பிரகடனம் செய்கிறான்

அதிகாலை வரை இதழ்கள் பிரியக் கூடாது என்று...

***************************************************

அடுத்த முத்தம் தரத் தொடங்கிவிட்டான்

அடங்குகிறேன் இப்போது..

***************************************

விடை தேடி?

2011-06-03T22:46:00.004+05:30

மொழிதலும் பொழிதலும் பின் கழிதலும்
அரங்கேறிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது
களையெடுத்தப் பின் களைப்பாற
தலை நிமிர்ந்தேன்
வெட்டவெளியாய் வெள்ளாமை கண்ட நிலம்....

அறியாமைத் திடலில் ஆடுகளம் அமைத்து
அலைபாய்ந்து கொண்டு இருக்கிறது
அன்றாடம் ஒரு நினைவில் மனம்....

வேடிக்கை பார்த்த கூட்டம்
சாடுகையில் புரிகிறது
பார்வைக்கு வைத்த பொருள்
பரிகாசத்துக்கே என....

போதும் என நினைக்கையில்
புலர்கிறது மீண்டும் ஒரு பொழுது
அன்றாடம் காய்ச்சியா என என்னை
அவலமாய் கேட்கிறது உள்ளம்....

கானல் நீர் காணா கண்கள் வேண்டும்....

2011-05-27T16:08:00.004+05:30

அன்புள்ள அப்பா

எப்படியிருக்கீங்க? எனக்கு தெரியும் இப்ப நீங்க நல்லாயிருப்பீங்கன்னு இதோ நிங்கள் எங்களை விட்டு போய் மூன்று மாதங்கள் ஆகப்போகிறது.... இங்க எதுவும் மாறவில்லை அப்பா எல்லாமே இயல்பாய் நடக்கிறது உண்மையை சொல்லப் போனால் மனசாட்சி இல்லாத பிறவிப்பா இந்த மனித பிறவி..உடன் வாழ்ந்த ஒருவர் இல்லாது போனாலும் இல்லையே இல்லையேன்னு சொல்லிகிட்டு வாழ துணியும் இந்த பிறவி பிடிக்கவில்லை ஒருவரை ஒருவர் சார்ந்து வாழ் உறவுகளை எற்படுத்திக் கொண்டதால் அதை காரணம் காட்டி வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம் இன்னும்...

அப்பா நீங்கள் இல்லாத வருத்தம் இழப்பு பல நேரம் உணர்கிறேன் என்னை அன்பாய் உண்மையாய் நேசித்த ஒரே உயிர் நீங்க தான்.... இப்ப நீங்களும் இல்லை என்னை சுற்றி நிழல் உலகம் யாரையும் என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.... யாரும் என்னை புரிந்து கொள்ள தயாராகவும் இல்லை..அதற்கு யாருக்கும் நேரமும் இல்லை.... திடீரென்று நான் அனாதை ஆகிவிட்ட மாதிரி இருக்கு எல்லாரும் இருந்தும்.... ஒருவரிடமும் உண்மை இல்லை.. உண்மையாய் இல்லை ஏன்பா?

அழாமல் தூங்கும் இராத்திரி வேணும்பா.... அன்பாய் வருடும் கைகள் வேணும்பா.... நான் இருக்கேன் எனச் சொல்லும் ஒரு வார்த்தை வேணும்பா.... ஏன் இன்னும் சாப்பிடலைன்னு கேட்க உரிமையாய் ஒரு குரல் வேணும்பா.... பொறாமை படாத கண்கள் வேணும்பா....கட்டிப் பிடிச்சி அழ ஒரு தோள் வேணும்பா. என்னை நிழலாய் தொடரும் உறவு வேணும்பா..சுயநலம் இல்லா சொந்தம் ஒண்ணு வேணும்பா இதெல்லாம் கிடைக்காதுன்னு தெரியும். இதையெல்லாம் கேட்க ரெண்டு காதுகளாவது கிடைக்குமாபா????

பார்வையில் நீங்கள் தந்த பாசமும் இல்லாமல் என்னை நேசிக்க ஒரு நேசமும் இல்லாமல் இன்னும் நான் எத்தனை நாள் நான் இங்கே இருக்கணும்பா..என்னை பார்த்த உடன் வாம்மான்னு சொல்வீங்களே இப்ப கூப்பிடுங்கப்பா வரேன்............................

எழுத்தோசை

ம்ம் - 20

ம்ம் -19

ம்ம் - 18

பாதகத்தியே!!!

மனப் பறவை

என் பார்வையில்!!!

கோவிந்தம்மா!!!

அவன்!!!

தெரு நாய்!!!

தனா நீ எங்கடா இருக்க?

ஒரு முறை சிற்பியாய்!!!

சுகந்தம் ஒன்று!!!

தாய்மை!!!

நேசம் + யுடான்ஸ்

அப்பா என்றால் அன்பு...

ம்ம் - 18

கழிப்பிடம்!!!

ஜெயா!!!

ஈரோடு சங்கமம்

ம்ம் - 17

மக்கும் மலர்கள்..

கவிக்காதலனே பாரதியே!!! இனிய பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்கள்..

ம்ம் - 16

ம்ம் - 15

விட்டத்து பூனை

ம்ம் - 14

தத்துவம்

ம்ம் - 13

ஒரு துளி அன்பு!!!

ம்ம் - 12

ம்ம் - 11

ஹைஃபையில் தொலைந்த ஆரோக்கியம்..

நீயின்றி என்னால் வாழவே முடியாது..

காரணங்கள் தேவைபடுவதில்லை..

ம்ம் - 10

ம்ம் - 9

இங்கணம் நான்

தோழி..

ம்ம் - 8

என் எண்ணங்கள்...

ம்ம் - 7

மழை நாளில்..

ம்ம் - 6

நான் பிழையில்லை..

பிண வாசம்..

தனிமை..

நீ நான் நம் கவிதைகள்..

ம்ம் - 5

மனதோடு பேசி....

நீ நான் தேவதை...

நீ நான் நிலா..

முகச்சட்டை...

நானாக நாமில்லை.

உஷ்...

கவிதையே.. ம்ம் - 4

கவிதையே .. ம்ம் - 3

கவிதையே .. ம்ம் - 2

கவிதையே.. ம்ம் - 1

இன்று நான் தீட்டாம்

கவிதை என் காதல்..

இதயமே - 2

இதயமே...

மரணம் தாங்கும் இரவுகள்....

முத்தம்....

விடை தேடி?

கானல் நீர் காணா கண்கள் வேண்டும்..​..

கானல் நீர் காணா கண்கள் வேண்டும்....