அப்பா என்றால் அன்பு...

ஒரு நாள் இராத்திரி மணி 12.45 இருக்கும் கதவு தட்டப்பட யாரா இருக்குமுன்னு கேள்வியோட கொஞ்சமா பயத்தோட கதவை திறக்க வெளியே “அப்பா “ ஒரு நொடி ஆடிபோயிட்டேன் என்னப்பா என்ன ஆச்சி என்ன இந்த நேரம் வந்திருக்கீங்கன்னு கேட்டேன்..ஒன்னுமில்லைம்மா பார்க்கணுமுன்னு தோனிச்சி அதான் வந்தேன் ஒன்னுமில்லையே தூங்கிட்டு தானே இருந்தன்னு அப்பாவின் கண்களில் ஒரு வித மிரட்சி படிக்க முடிந்தது என்னால் ஆமாம்பான்னு நான் முழுசா சொல்லலைன்னு அப்பா தெரிஞ்சிக்கிட்டார்..சரி நீ போய் படுத்துக்கோம்மா நான் காலையில் வரேன்னு சொல்லி என்னை திரும்பி பார்த்துகிட்டே போனார் அப்பா..

ஒரே ஊரில் தான் அம்மா அப்பா நான் தங்கைன்னு இருக்கோம். முடிந்த மட்டில் அப்பா என்னையும் குழந்தைகளையும் பார்க்க வராத நாட்களே இருக்காது வரும் போதெல்லாம் என் வார்த்தையில் தெளிவையும் முகத்தில் அமைதியையும் தேடுவார். அப்பாவுக்கு எப்படியோ தெரியும் ஏதோ தப்பு நடந்திருக்குன்னோ நடக்கப்போதுன்னோ சரியா சொல்லி வச்ச மாதிரி வந்து நிப்பார். நான்கு பெண்பிள்ளைகள் ஒரு பையன் என்றாலும் எங்களை அப்பா நேசித்தது அதிகம் கடைசி தங்கை கொஞ்சம் அதிக செல்லம் என்றாலும் நாங்க பொறாமை பட்டதில்லை. அப்பாவின் அன்பில் கடுகளவும் வேறுபாடு இருக்காது.

இப்படி தான் ஒரு நாள் பார்த்தால் காலை 4 மணிக்கு 5 மணிக்கு அப்படி வந்து வாசலில் இருக்கும் மாடிபடிக்கட்டுகளில் உட்கார்ந்திருப்பார். கதவை திறந்து பார்த்தால் சும்மாம்மா இந்த பக்கம் பேப்பர் வாங்க வந்தேன் அதான் இப்படியே வந்தேன்னு சொல்வார்.அப்பா இருப்பது நகரின் முக்கிய பகுதி நான் இருப்பது ஊருக்கு வெளியே..அங்கிருந்து 4 கிலோ மீட்டர்,, அப்பாவின் மனசுக்கு ஏதோ பட்டிருக்கும். அப்படி அப்பாவை பார்க்கும் போதெல்லாம் மனசுக்கு ரொம்ப ஆறுதலா இருக்கும்.

எதுக்கும் கவலைபடாதம்மான்னு சொல்லி சொல்லியே என்னை நெஞ்சழுத்தகாரி மாத்தி விட்டு இருந்தார் அப்பா. அந்த வழி ந்டத்தல் தான் இன்னும் என்னை எல்லாத்தையும் தாங்கும் சமாளிக்கும் பக்குவத்தை கொடுத்திருக்கு. வாசலில் பார்த்ததும் வாம்மான்னு சொல்லும் அந்த வார்த்தைக்கு இனி நிகராய் ஒரு வார்த்தை இல்லை உலகில்..உடனே அம்மாகிட்ட சொல்வார் அரசி வந்திருக்கு பார் பால் இருக்கா வேற என்ன வேணுமுன்னு கேட்டுகிட்டே சட்டைமாட்டிக்கிட்டு கிளம்பிடுவார் எனக்கு பிடிச்சதை வாங்கிட்டு வர..ஒரே ஊரில் இருப்பதால் தினமும் நான் போவதும் அவர் வருவதும் சகஜமாய் இருந்த போதிலும் தினமும் அதே அளவு அன்பை தருவார் அப்பா!!!

மாசம் முதலில் என்றால் 500ரூபாய் நடுவில் என்றால் 200 ரூபாய் கடைசி என்றால் 100ரூபாய் தருவார் அப்பா. அது போதாததுக்கு எனக்கு சாலை கடக்க இன்று வரை தெரியாது அதனால் அப்பா கூடவே வந்து பசங்களுக்கு பிடிச்ச தின்பண்டங்கள் வாங்கி தந்து ஆட்டோ ஏத்திவிட்டு ஆட்டோகாரருக்கு தனியா காசு கொடுத்து ஆட்டோ கிளம்ப பாக்கெட்டில் இருக்கும் ஐந்து ரூபாய் ரெண்டு ரூபார் ஒரு ரூபாய் காயின்ஸ் எல்லாம் எடுத்து திணிப்பார் அப்பா.. அந்த பணத்தில் எல்லாம் அப்பாவின் உழைப்பும் அன்பும் மட்டுமே இருக்கும் உறவாய்!!!

இன்னும் எழுத முடியலை கண்ணில் தண்ணீர் வழிமறிக்கிறது..அப்பா உனக்கு இணையா யாருப்பா இனி எனக்கு..இனி எந்த அசரீ சொல்லி இரவில் அதிகாலையில் வீட்டுக்கு வருவீங்கப்ப..என்னிடம் கருணை காட்ட இறைவனை அனுப்பி இருக்கீங்க..அதில் ஓரளவு உங்களை மறந்திருக்கின்றேன்.. உங்க கடைசி நாளில் உங்களுக்கு குணமாயிடுச்சிப்பா டாக்டர் சொல்லிட்டார்ன்னு சொன்ன பொய்யை நான் சொன்னேன் என்ற ஒரே காரணத்திற்காக நம்பினீங்க ஆமாவாமா அப்படியா சொன்னாங்க நிஜமாவான்னு கேட்ட போது என்னை நீங்க நம்பியதை பார்த்தேன் மன்னிச்சிடுங்கப்பா எனக்கு வேற வழி தெரியலை...2011 என்னை மாதிரியே ஒரு துரதுஷ்டமான வருஷம்பா.. நிறைய கஷ்டப்பட்டுட்டேன் இனி எது வந்தாலும் உங்க இழப்பைவிட பெரிசா இருக்கப் போறதில்லை.

எனக்கும் சீக்கிரம் சாகனும் எப்பவும் போல அங்கிருந்துகிட்டே வாம்மான்னு கூப்பிடுங்கப்பா!!!

-